Krakau dag 5: terug naar huis

Posted by on 7 april 2022

Niet volgens plan

Vandaag was de dag dat we weer terug naar huis zouden keren, maar pas ’s avonds zodat we nog de hele dag in de stad zouden hebben en nog iets konden doen. Dat was tenminste het plan. Helaas was mijn moeder ziek wakker geworden, en niet een beetje niet zo lekker, maar echt beroerd. Tegen de tijd dat ik uit bed was stond ze onder de douche, en daarna is ze naar het mini-bankje gestrompeld waar ze voor pampus lag, tot ze aangaf dat het echt niet goed ging en we een dokter moesten bellen. Jaim heeft via 112 een ambulance gebeld en zij waren er al snel. Na haar allereerste coronatest (negatief) bleek ze waarschijnlijk een infectie te hebben. Een lading antibiotica en zuurstof hielp gelukkig al een hoop, en wonder boven wonder hoefde ze niet mee naar het ziekenhuis. De ambulance-broeders hebben haar erg goed geholpen en spraken gelukkig ook erg goed Engels, en mn moeder was gelukkig ook weer aanspreekbaar. We moesten echter wel 1,5 uur later ons appartement verlaten, we hadden eerder al gevraagd of we later uit konden checken ivm de koffers, maar dat was niet mogelijk helaas. Maar mijn moeder voelde zich gelukkig alweer een flink stuk beter en wilde zelf naar het winkelcentrum lopen om daar rustig neer te ploffen terwijl de rest alsnog de stad in ging. Dat klinkt misschien een beetje onaardig, maar ze had zelf ook geen zin in ons om zich heen, en het winkelcentrum had erg relaxte stoelen.

Maar goed, de rest van de dag is dus een beetje in het water gevallen. Niet alleen door mijn moeder, maar ook doordat de ene toren op het plein niet te beklimmen was, de andere erg duur was voor wat je er voor kreeg, en de toren die we eigenlijk echt wilden beklimmen dicht was en, net als de grot van de draak, pas eind april weer zou openen. Gelukkig hebben we nog wel een drankje kunnen doen in de zon en hebben we nog wat stappen erbij kunnen zetten, maar niets in vergelijking met de stappen van de voorgaande dagen.

Rond de lunchtijd zijn we teruggelopen naar het winkelcentrum. Hier ben ik samen met Tries op zoek gegaan naar nog wat souvenirs voor de kinderen, wat nog best lastig was aangezien ze vooral kleding verkochten. Uiteindelijk heb ik in een boekhandel/speelgoedwinkel/knutsel-winkel wat van die goedkope vliegtuigjes gevonden die je zelf moet maken door een soort erg breekbaar schuim in elkaar te steken, maar dan in de vorm van vogeltjes. Ze waren al goedkoop en ook nog eens afgeprijsd, dus uiteindelijk was ik voor 4,50 zloty klaar, ongeveer 1 euro.

Zondag hadden we al ontdekt dat je bij het foodcourt op de bovenste verdieping van het winkelcentrum goed kunt eten, dus daar zijn we heen gegaan voor de lunch. Het voordeel van een foodcourt is dat iedereen kan eten wat hij wil, en zo lunchten we met wraps, subwaybroodjes, friet met vlees, peper en onbekende saus er overheen afgemaakt met wat kipstukjes van de KFC. Hierna zijn we buiten een rondje gaan lopen om in het tunneltje richting het centrum wat pączkibroodjes te kopen voor thuis. Deze berlinerbol achtige broodjes zouden ook daar waarschijnlijk zeer in de smaak vallen. Peer-karamel, appel-karamel, banaan-aardbei, naturel, kokos, chocolade… Tig smaken hadden ze met ook nog eens drie verschillende bovenkanten, voor ieder wat wils dus. Bij de mannen thuis vielen deze goed in de smaak, de meiden vonden ze mwah. Maar toen waren ze ook al een dag oud, dus niet heerlijk vers.

Na de korte wandeling zijn we weer terug gekeerd naar het winkelcentrum waar Jaim het weer had over de taartjes, waar ze het eigenlijk al vanaf de eerste keer dat we daar kwamen over had. We hebben het nog even kunnen rekken, maar na een kwartier was er geen houden meer aan en ging ze nu gewoon een taartje halen. Ze heeft twee winkeltjes uitgebreid bekeken en nog een keer en toen de rest overtuigd om ook even te gaan kijken. Uiteindelijk viel de keuze op de winkel Nakielny, die ook meerdere keren aanwezig was in het winkelcentrum. Na een uitgebreide blik op de vitrine viel mijn keuze op een soort merengue chocolade aardbei-taart. Ik had gezien dat dit nogal flinke taarten waren, dus ik besloot te delen met mijn moeder, die zich fit genoeg voelde daarvoor. Het stuk dat ik uiteindelijk kreeg was vier keer zo groot als Tries haar normale gebakje en bestond uit een merengue, een dikke laag compacte chocolade mousse, nog een merengue en daar bovenop wat aardbeien met aardbeiensaus. Het was een flinke klus om het weg te werken, en uiteindelijk is dat helaas ook niet gelukt, maar lekker was het wel. Net als de soort gelijke gebakjes van Jaim en Jeroen en de kleine gebakjes van Tries en mn vader.

Naar het vliegveld

Hierna zat het wachten er gelukkig bijna op, en konden we rustig met een ongeplande omweg richting het busplatform. Het station zat aan het winkelcentrum vast, dus daar waren we zo nadat we de koffers bij het bagagedepot hadden opgehaald. Tries was gisteren vergeten de bustickets te stempelen, dus die konden we gewoon hergebruiken. Het was ondertussen vol spits, dus de bus zat lekker vol. Gelukkig zaten wij als eersten, en konden de koffers vastgezet worden met de gehandicapten-gordel. En het was zo druk dat ze toch amper ruimte hadden om rond te rijden. Alleen de laatste haltes moesten ze af en toe even tegengehouden worden.

Mijn moeder begon zich ondertussen weer wat slechter te voelen, maar we moesten de laatste grote hobbels nog even nemen: de security-check en het vliegtuig in. De security-check was nog even spannend toen het toch te vermoeiend voor haar bleek en ze nog even moest zitten, maar gelukkig kon Tries de beambten overtuigen dat ze gewoon even lage bloedsuiker had. Daarna heeft ze kunnen liggen op de stoeltjes terwijl we wachtten op de vlucht. Deze zou met tien minuten vertraging vertrekken en dat haalde hij uiteindelijk prima. We hebben mijn moeder redelijk makkelijk nog met het vliegtuig mee gekregen. Alleen het vliegtuig weer uit was een ander verhaal. Maar uiteindelijk is het gelukt, en is ze in de auto terecht gekomen. Jaim moest alleen nog een extra rondje langs Rijswijk rijden, maar daarna was ik rond 1 uur ’s nachts ook eindelijk thuis.

Comments are closed.