Victoria

Posted by on 3 juli 2013

Het ontbijt bestaande uit een croissantje gevuld met roerei en een bord vers fruit smaakte goed, het was alleen een beetje vroeg. Tijdens het ontbijt hebben we vele vogeltjes gezien, want naast een bloemenliefhebber, is onze gastvrouw ook groot fan van vogeltjes met een voederbak op het balkon. We hebben wat sierduiven, kleine mooie vogeltjes en zelfs een speciale woodpecker gezien. Daarna was het uitchecken en de auto in, op weg naar Victoria. Het plan was om gelijk door te rijden naar fishermans wharf. We waren toch veel te vroeg om in te kunnen checken, en dan zouden we kunnen informeren of er orca’s in de buurt waren, en op basis daarvan beslissen of we vandaag of morgen de tour zouden doen. We hadden in ieder geval een bedrijf uitgekozen dat een whale garantie gaf, geen walvis zien tijdens je tour is een gratis nieuwe tour. En ze hadden een langere tour en snellere boot, waardoor de kans op het zien sowieso al veel groter was.

Op het grote magneetbord bij de ingang zaten al twee orca’s geplakt dus ze zaten in de buurt! Sterker nog, ze kwamen steeds dichterbij. Omdat we van onze vorige tour geleerd hadden dat ze ook zo weer weg kunnen zijn hebben we gelijk een tour voor die middag om 2:30 geboekt. Het was nu bijna 12 uur, dus we zijn eerst nog even terug naar de auto gelopen om mee te nemen wat we nodig hadden. Deze keer dus twee verrekijkers mee. Daarna hebben we bij Fishermans wharf bij een bekende vistent aan het water een hotdog gegeten en hebben we daarna nog even door de werf gelopen. In een van de haventjes zwom een zeehond rond die best op wilde springen om een vis te pakken. Onze eerste duidelijke zeehond dus! Maar wel een halftamme helaas. In de werf staan een flink aantal woonboten in tig verschillende kleuren waar mensen ook gewoon wonen. De een heeft een gigantische muurschildering op zijn boot, de ander heeft een muur volgespijkerd met telefoons en camera’s die hij bij het duiken heeft gevonden. Leuk om te zien, maar ik zou er niet willen wonen.
image

Ondertussen was het kwart over 2, tijd dus om ons bij de organisatie te melden. Hier kregen we weer een mooie outfit aan. Een donkere regenbroek, een dikke jas met reddingsvest erin gebouwd en zelfs handschoenen, ondanks dat de zon flink scheen en het dus aardig heet was. We waren als een van de eersten op de boot, dus we kozen een mooi plekje, helemaal achterin. Hierdoor zouden we makkelijk naar het uitkijkplatform achterin kunnen. We kregen nog een mooie muts voor op het hoofd en een grote zonnebril tegen de wind. Eenmaal de haven uit bleken deze wel handig te zijn, want de boot ging zo hard dat het toch wel aardig koud werd en de muts zorgde er tegelijkertijd voor dat mn haar geen grote knoop werd.

De trip begon met een bezoekje aan, wederom, een lighthouse. Die dingen hebben we tijdens de inside passage al tig keer gezien en waren toen ook niet boeiend. Nu lag er echter een rots naast het eiland met erop en er omheen talloze zeehonden en zeeleeuwen. Ik denk zo’n honderd stuks minimaal. De zeehonden zwommen enthousiast rond, de zeeleeuwen lagen vooral te bakken in de zon. Op een andere rots zat nog een adelaarskoppel waarvan het mannetje net een enorme vis had gevangen, die hij uit elkaar aan het trekken was.

Na deze leuke introductie gingen we door richting de orca’s. We stopten echter ergens anders, want hier zou een humpbackwhale, het grootste soort walvis dat hier leeft, gezien zijn. We wisten echter niet precies waar, dus dobberden minutenlang rond zonder ook maar iets te zien, buiten wat andere bootjes. Toen zagen we opeens een heel eind verderop dat hij zn blowhole leegde, dus snel die kant op, maar toen we een beetje in de buurt waren was hij alweer ondergedoken. Humpbacks kunnen een minuut of 7 onder water blijven, komen dan een keer of drie boven voor een hap lucht en maken daarna weer een diepe duik waarbij de kenmerkende staart te zien is. Nadat we hem drie keer hadden gezien, waarvan de laatste keer best wel dichtbij, werd besloten om door te varen naar de orca’s, want we zouden hem toch niet nog beter zien. We waren nog geen halve minuut weer aan het varen of de walvis dook weer op, dit keer direct naast de boot. Toen kon je ook echt zien hoe reusachtig groot het beest is. Gemiddeld zijn ze zo’n 14 meter lang, en de staart leek een meter of twee breed. Supergaaf, en een toffe extra omdat we wisten dat we de orca’s ook sowieso nog zouden zien.
image

Onderweg langs de orca’s kwamen we nog langs een groep porpoises. Dit zijn een soort kleine maar erg schuwe dolfijnen die wegzwemmen zodra de boot stopt of erheen vaart. We hebben ze dus alleen van ver weg gezien. De orca’s waar we naar toegingen was een subgroep uit de L-pod, een groep bestaande uit 40 dieren in totaal. Orca’s slapen nooit, maar toen wij ze zagen waren ze wel in rustmodus, een soort slaapwandelen waarbij ze rustig doorzwemmen. De subgroep die wij zagen bestond uit zes tot acht dieren denk ik, waaronder minimaal twee ‘kleintjes’. De orca’s sprongen niet zoals op de meeste plaatjes, en je zag bijna alleen maar zwart. Meestal alleen een vin, soms ook een stuk rug en heel soms zelfs een beetje wit van de onderkant. We hebben ze ongeveer een uur gevolgd, en in die tijd hebben ze een flinke afstand afgelegd. We hebben een kleine 300 foto’s van de middag, maar daar zitten er genoeg tussen waar je alleen water op ziet, dus hoeveel foto’s we hebben die de moeite waard zijn is nog even afwachten.

Met deze trip is onze vakantie helemaal geslaagd. Het doel was orca’s en beren zien, en die hebben we gelukkig beide ruimschoots gezien. Vanaf nu gaan we kijken wat Canada qua steden te bieden heeft, te beginnen met een dagje sightseeing in Victoria, want daar hebben we nog bijna niets van gezien naast de zee. Rond 7 uur waren we bij het hotel. Gelukkig zat er een grill pub onder waar we konden aanschuiven voor het eten. We hebben lekker makkelijk gedaan met een broodje met gehaktballen en friet voor Nick, en kipstukken en friet voor mij. Ook de popcorn die we als voorafje hadden gekregen smaakte goed.
image

Het was comedynight in het cafe, en door de trage bediening waren we er nog toen dit begon. Toen we later de rekening kregen stond daar 10 dollar p.p. op voor de comedynight. Gelukkig werd dit er na een opmerking zonder problemen afgehaald, dus hebben we gratis een stukje van de comedynight mee gekregen.

De volgende ochtend konden we weer ontbijten met verse zelfgebakken wafels! Of nouja, ik kon dat, Nick ging voor de geroosterde boterham met jam. Omdat het centrum best wel druk is, en we niet net als gisteren perse voor 7 uur de auto bij de parkeerplaats op wilden halen, zijn we met de bus naar het centrum gegaan. Via de winkelstraat governmentstreet zijn we richting het parliament gegaan. De eerste winkel die we tegen kwamen was een spellenwinkel met achterin zo’n racebaan voor kleine autootjes waar druk mee gespeeld werd door volwassen mannen. Ze hadden veel dezelfde spellen als in Nederland, en zelfs Elfenland! Alleen geen elfengold, dus we hebben hem laten staat, net als de bordspelvariant van Lost cities, die er wel leuk uit zag. Maar goed, we gingen naar het parliament. Op een hoek daarvoor hadden ze een mooie orca-struik staan waarmee ik op de foto ging. Komen er twee oude mensen aan, greeters van Victoria, vragen of we samen op de foto wilden en vervolgens vertellen over de stad, en dat er ’s avonds vuurwerk is in de butchart gardens (waar we sowieso niet heen wilde, ga geen 30 dollar per persoon betalen voor wat plantjes). Nog geen vijf minuten later zet ik nick op de foto, komt er weer een oud mannetje vragen of we samen op de foto willen. Wel mooi dat die mensen hier gewoon rondlopen, vrijwilligers die toeristen de weg wijzen enzo.

Uiteindelijk kwamen we uit bij het parliament, om daarna door te lopen naar Beacon Hill, een groot park. Hier hebben we doorheen gewandeld en nestende reigers gezien. Ik had uberhaupt nog nooit een reiger in een boom gezien. Ook waren er weer veel eekhoorntjes, zwarte deze keer. Speciaal voor Jaim sta ik met een eekhoorntje op de foto. Die beesten komen bij het minste klikgeluid al aanrennen in de hoop iets lekkers te krijgen. De denneappel die hij van me kreeg werd niet gewaardeerd. Nick spotte later nog een pauw en we hebben talloze eenden gezien, waaronder een optocht richting een plek waar brood werd gestrooid. Na een korte klim kwamen we uit bij de zee, vlakbij het punt waar we gisteren de orca’s voor het eerst hadden gezien. Helaas waren ze daar vandaag niet. Op de terugweg zijn we nog langs punt 0 gelopen, het beginpunt van de trans canada highway (de 1).

Uiteindelijk kwamen we uit bij een klein parkje vol met totempalen. Leuk, maar ook daarvan hebben we er ondertussen al veel gezien, en eerlijk gezegd vind ik ze ook niet heel boeiend. Als echte toeristen hebben we ze natuurlijk wel op de foto gezet. Achter dit parkje zat het museum, wat voor daarna op het programma stond. Voordat we naar binnen gingen hebben we voor de deur nog een hotdog en burger gegeten, want met honger ergens naar binnen gaan is geen goed plan. Het museum zou 15 dollar per persoon kosten hadden we ergens gelezen, maar eenmaal in de rij bleek het 23 dollar per persoon te zijn. De rij schoot ook nog eens echt niet op, en na twijfelen zijn we toch maar weggegaan. Het was duur, en daarnaast was het buiten ook nog eens stralend weer, dus dan kun je je ook buiten prima vermaken.

Langs het water, een haven en een marktje zijn we door de stad gelopen, om vervolgens door Chinatown te wandelen en daarna door de hoofdstraat weer terug naar het echte centrum. In de folders stond een kerstwinkel aangegeven als leuk om te bezoeken, dus wij natuurlijk daarheen. Ik heb nog nooit een winkel gezien met zoveel spullen erin. Ze hadden vooral heel veel hangers voor in de kerstboom, bijna geen lampjes en slingers. Maar qua hangers hadden ze ook echt alles, van een gewone kerstbal tot honkballen, speciale kersthangers voor advocaten, hangers met alle mogelijke dieren, sporten en etenswaren. Het leek wel alsof ze alles hadden. Wij waren echter op zoek naar een adelaarpiek, voor de duidelijkheid: een piek voor op de boom, bestaande uit een adelaar. Dit omdat adelaars altijd het hoogste plekje in de boom uitzoeken, en dat is vrij regelmatig het topje. Maar helaas, adelaars waren zo ongeveer het enige wat hij niet had. Elanden, beren en bevers genoeg om in de boom te hangen, maar geen enkele adelaarshanger, laat staan een adelaarspiek. Helaas.

Aangezien de zon aardig scheen besloten we ergens in de schaduw een terrasje op te zoeken om wat te drinken. Daarna zijn we de rest van de winkelstraat afgelopen, met tig dezelfde souvenirwinkels. Alleen de fopwinkel was nog een mooie afwisseling daarop. We zijn langs een vioolspelende darth vader gelopen om aan de haven naast de watervliegtuigjes terminal te gaan eten bij the flying otter. Nick nam zijn bekende New York Steak en ik ging voor de wilde bc salmon tortilla die erg goed smaakte! Op de weg terug naar het hotel hebben we nog een sundae gegeten. Naast de ijstent was een visboer die blijkbaar erg populair was, met een rij van circa 50 mensen. Overigens was dat s middags ook al het geval, maar toen dachten we nog dat ze net een buslading chinezen hadden afgezet. Ik begrijp niet waarom mensen een klein uur in de rij gaan staan voor een afhaalmaaltijd, zelfs al is het de beste in de stad (was het overigens ook niet, het was #10 op tripadvisor van Vicoria overall, maar er stond nog een andere afhaaltent hoger).

Maar goed, terwijl we ons dus afvroegen hoe goed het blijkbaar zou moeten zijn dan, liepen we terug naar het hotel, een wandeling van een dik half uur. In het hotel aangekomen hebben we nog even gezwommen. Het buitenzwembad had de hele dag in de zon gelegen dus was lekker warm! Daarna de spullen weer inpakken, want morgen gaan we voor de laatste keer ‘verhuizen’. Naar Vancouver deze keer, waar we ook Canada day, de nationale feestdag, zullen meemaken en hopelijk zien we onderweg daarheen nog een orca of whale.

2 Responses to Victoria