Vancouver

Posted by on 14 juli 2013

We zijn alweer een week thuis en de eerste werkdagen zijn alweer achter de rug, maar jullie hebben nog een laatste stukje over de vakantie tegoed, namelijk Vancouver.

Zondag
We vertrokken zondagochtend na een laatste ontbijt met een versgebakken wafel met de auto naar Swartz Bay. Dit ligt een stuk boven Victoria en vanaf hier vertrekken er ferry’s richting Tsawwassen. Tsawwassen ligt een klein stukje onder Vancouver, waar het vliegveld ook ligt. Aangezien we de auto in moeten leveren bij het vliegveld, kwam dat dus wel erg makkelijk uit. We hadden de auto maar half volgetankt van de week omdat we niet weer een auto vol benzine in wilde leveren, maar het was toch nog net te weinig om met zekerheid het vliegveld te halen, dus we hebben nog wat bijgetankt. Deze keer bij een klein tankstationnetje waar je gewoon in de auto kon blijven zitten terwijl er iemand voor je tankte.

Hoewel het voor mij de eerste keer was dat ik met een auto de ferry op reed, viel het me honderd procent mee. We hadden verwacht dat het druk zou zijn vanwege Canada Day morgen, maar dat was niet het geval. Boven de snelweg richting Swartz Bay stond aangegeven hoelaat de eerst volgende ferry was, en hoe vol hij was. We konden bijna direct doorrijden de boot op, mooi op tijd voor de ferry van 12 uur. De overtocht duurde ongeveer een uur en drie kwartier, en het was stralend weer. Overbodig dus om te zeggen dat het een leuk tochtje was, met bergen in de verte, en we zijn zelfs even in de VS geweest door over hun water heen te varen. Tijdens de boottocht was er ook nog een kans om orca’s en walvissen te zien, maar die hebben we helaas niet meer gezien.

Op het vaste land van Canada aangekomen zijn we naar het vliegveld gereden waar we afscheid hebben genomen. Met de skytrain, de plaatselijke metro, zijn we naar het centrum van de stad gegaan, waar ons hotel zat, en vanaf daar lopend door naar het hotel. Hoewel het maar een blok of vier lopen was, liep het zweet over onze ruggen en kwamen we bezweet aan in ons hotel voor de laatste nachten; het Century Plaza Hotel & Spa. Het was een redelijk luxe hotel met zelfs een portier. We hadden een kamer op de 29e verdieping met geweldig uitzicht over de stad. De kamer was ook nog eens heel ruim dus erg fijn om de laatste dagen in Canada door te brengen.

We zijn een tijdje binnen gebleven om bij te komen van de hitte buiten. Ons hotel staat mooi in het centrum, met nog wat andere hoge flats om ons heen. Dat levert mooie plaatjes op, maar tegelijk hebben mensen het gevoel dat niemand hen kan zien en zagen we dus een man naakt uit de douche komen en uit het raam kijken in een flat aan de overkant :D En nee, het was geen mooi fotomodel.

Eenmaal bijgekomen besloten we de stad in te gaan om daar later ook te gaan eten. Via Robsonstreet, de winkelstraat van Vancouver, en Granville street zijn we naar de wijk Gastown gelopen. De voorbereidingen voor Canada Day waren hier al in volle gang, met verschillende straat-artiesten die acrobatische kunsten vertoonden, muziek maakten of gewoon het ruimschoots aanwezige publiek entertainden.

Bij de kust hadden we een mooi uitzicht op Vancouver North, aan de overkant van het kanaal. Vanuit daar zijn we doorgelopen richting de stoomklok, de bekende klok die loopt op stoom. Maar wat een teleurstelling was dat. Het was een veel kleinere klok dan we dachten en er kwam alleen wat stoomdamp uit. Daarnaast was het er druk en liep de klok niet eens op tijd. De wijk waar we doorheen liepen was echter wel een leuke wijk, en we zijn langs wat maple trees en een standbeeld van meneer Gas gelopen, die iets belangrijks voor de stad had gedaan. Daarna zijn we die straat verder in gelopen, op zoek naar een leuk tentje om wat te drinken en eten, maar toen kwamen we uit bij het zwerversplein, vol met zwervers. De straat leek alleen maar slechter te worden, dus toen zijn we maar omgedraaid en terug gelopen. Vlakbij het uitzichtpunt naar Vancouver North zijn we een brouwerij/pub in gelopen om wat te drinken en eten. Hier bleken ze ook daadwerkelijk nog bier te brouwen. Sowieso hebben ze erg veel lokaal bier. Op Vancouver Island hebben we ook redelijk veel bier van de Vancouver Island Brewery gedronken. Of nouja, niet redelijk veel bier, maar redelijk veel van het bier dat we gedronken hebben, voordat we als alcoholisten aangezien worden. We hadden vanaf ons tafeltje in ieder geval mooi uitzicht.

In een brouwerij of pub heb je natuurlijk ook een beetje speciaal eten, dus Nick bestelde de biersoep, terwijl ik voor gevulde champignons ging als voorafje. De biersoep was vies, maar Nick vond het gelukkig nog wel lekker. Als hoofdgerecht hadden we de goedkope kipfingers met friet besteld, omdat we niet heel veel honger hadden. We kregen echter een enorm bord met friet en vijf grote stukken kip per persoon. En bij stuk twee zaten we eigenlijk al vol en dat hebben we met moeite tot stuk vier kunnen rekken :D Eén bord samen was meer dan genoeg geweest. Het was echter wel erg lekker, dus we hebben goed gegeten alleen was het een beetje zonde dat er zoveel terug ging.

Na het eten zijn we doorgelopen naar Canada Place. Dit is een soort pier waar alles in het teken staat van Canada. Er loopt een fiets- en wandelpad over en omheen, dus we hebben op de pier wat foto’s gemaakt en hebben daarna een stuk van het wandelpad gedaan, waarbij er onderweg borden stonden met korte opvallende verhalen uit de geschiedenis van Canada. Op de terugweg zijn we nog even langs een supermarktje gelopen om wat drinken in te slaan en daarna zijn we, na nog even van het uitzicht genoten te hebben, gaan slapen.

Maandag aka Canada Day
Aangezien we in dit hotel helaas geen ontbijt erbij hebben, en de roomservice maar tot 9 uur ’s ochtends is, zijn we bij starbucks gaan ontbijten. De allereerste keer dat ik bij starbucks binnen ben geweest, tot nu toe heb ik dat altijd kunnen vermijden, maar helaas. Na een koffie en cake voor Nick, en een smoothie en broodje ei voor mij zijn we op weg gegaan naar Granville Island. We hadden verwacht dat de straat er naartoe afgezet zou zijn, maar daar was helemaal niks. Dat was blijkbaar enkel de andere kant op.

Granville Island is een soort schiereiland, aan het centrum verbonden via een grote brug. Deze brug gaat letterlijk over het eiland heen. We hadden gedacht dat we gewoon op het eiland uit zouden komen, maar de brug liep zover door dat we uiteindelijk aan de andere kant van het eiland weer op het ‘vaste land’ uitkwamen. We moesten een flink eind omlopen om uiteindelijk toch op het eiland uit te komen, waar we net al overheen gelopen waren.

Op Granville Island zou voor Canada Day een jazz festival zijn. Bijkbaar kwam daar veel volk op af, want het was belachelijk druk. Gelukkig was er nog wel genoeg ruimte om een rondje over het eiland te kunnen lopen. We hebben een een slush gehaald in de overdekte markt waar Granville Island om bekend staat, en hebben uiteindelijk zelfs buiten nog een zitplekje kunnen bemachtigen. Daarna zijn we verder gaan lopen, waarbij het langzaam rustiger werd. Op een uiteinde van het eilandje kwamen we bij een grote heuvel met gras waar allemaal mensen zaten te luisteren naar een jazzbandje dat optrad en daar hebben we even bij gezeten in het gras. Het leuke hiervan was dat er ook verschillende stelletjes aan het dansen waren naast het bandje. Blijkbaar waren het leden van een dansschool ofzo, want er werd vrij regelmatig van partner gewisseld. Ze hadden zich alleen wel wat beter mogen kleden, een van de beste dansers had een korte broek met sportschoenen en opgetrokken witte sportsokken er onder aan. Dat kan natuurlijk niet als je er een beetje stijlvol uit wilt zien.

Toen de band een pauze nam liepen we verder, langs een waterspeelplaats voor kinderen. Het was een graadje of 28, dus het was er aardig druk, maar Nick wilde niet meespelen dus kwamen we uiteindelijk weer uit bij het kleine haventje van het eiland. Vanaf hier vertrok namelijk een pontje terug naar het centrum, wat een flink stuk omlopen scheelde. Aangezien het snikheet was en we flink aan het zweten waren besloten we even terug naar het hotel te gaan om af te koelen en een koele douche te nemen. De parade voor Canada Day zou toch pas om 7 uur beginnen en was twee blokken van ons hotel vandaan. Om tien voor 7 vertrokken we dus weer, en na wat wringen hadden we een mooi plekje langs de straat gevonden. Het voorprogramma was al begonnen met een groep motoragenten die in formatie reden met zwaailichten en sirenes. Stiekem best leuk en op zich ook erg slim omdat de politie met enthousiasme werd ontvangen. Misschien moeten ze dat in Nederland ook eens gaan doen, dan worden mensen weer wat positiever over politie.

Na de opwarm-act begon de echte parade met allereerst wat drumbands, mounties en brandweermannen. Nadat de ambtenaren hun ding gedaan hadden, mochten alle andere groepen uit de stad. Het begon met Ieren met doedelzakken en wat aziaten met praalwagens, maar het niveau werd steeds slechter, een enkele groep liep zelfs alleen maar met een bord van hun groep, zonder kleding, praalwagen of wat dan ook. Plus dat er wel erg veel groepen in Vancouver zijn, zelfs Darth Vader heeft een eigen legioen in de stad, en de plaatselijke zwaardvechtclub, qua type mensen meer een LARP-groep, was ook aanwezig met zwaardvechten waar iedereen zich voor zou schamen.

De boel eindigde met een auto waar een enorme speaker met muziek uit hing, en daar liepen veel bezoekers dansend en met vlaggetjes zwaaiend achteraan. We hadden gedacht dat de parade een klein half uur zou duren, zoals de meeste carnavals parades, maar ondertussen waren we 1, 5 uur verder. We hadden geen grote honger, dus we wilden gewoon even een broodje of iets simpels eten. Het was alleen belachelijk druk, dus de meeste dingen waren vol. Uiteindelijk hebben we in een zijstraatje maar een subwaybroodje gehaald.

Na een kort bezoekje aan het hotel, stond de laatste festiviteit voor vandaag op het programma: vuurwerk! Het was belachelijk druk op Canada Place, en we wisten ook niet precies waar het vuurwerk zou worden afgeschoten, dus wat een goede plek zou zijn. De mensenmassa stond in ieder geval overal, dus dat was een slechte maatstaf. Uiteindelijk dus een plekje uitgekozen, maar na de eerste pijl bleek al dat we weinig zouden zien en zijn we nog een eind verderop gaan staan, waar we al het hoge vuurwerk goed konden zien. Het was een mooi vuurwerk, maar het vuurwerkfestival in Scheveningen is beter. Vooral ook omdat je daar op het strand genoeg plek hebt om het goed te kunnen zien en ze de lichten van de boulevard uit doen. Maar desondanks een leuke afsluiting van de dag!

Dinsdag
Vandaag de laatste volle dag in Canada alweer. Het is wel snel gegaan, maar tegelijkertijd voelt Banff ook alweer als een eeuwigheid geleden. Aangezien we de roomservice van gisteren over hadden geslagen, konden we vanmorgen met de kortingsvoucher die we daarvoor kregen goedkoop ontbijten in de coffeebar van het hotel. Voor vandaag stond weer een actieve dag op het programma: eerst naar het Capilano Suspension Bridge park en daarna fietsen door Stanley Park.

Richting het Capilano Suspension Bridge park reed een shuttlebus die aan de overkant van ons hotel stopte, wat erg makkelijk was. In de bus kregen we nog een korte bijna onverstaanbare tour door de stad en werden we bij het park gedropt. Net park bestaat uit een grote hoge hangbrug, een parcours door de bomen en een cliffwalk over een brug langs een rots. Hoewel de brug aardig hoog en lang was, en ook een klein beetje wiebelde, viel hij eigenlijk een beetje tegen. Niet zozeer vanwege de brug zelf, maar vooral vanwege de drukte. Door de drukte kon je amper mooie foto’s maken en om vanaf een plekje met mooi uitzicht op de brug, weer bij debrug te komen moest je een kwartier lopen, en dan nog ben je onherkenbaar op de foto’s hebben we helaas gemerkt. Wel fotogeniek was de uil, die in het roofvogelgedeelte in een hok zat. Veel mensen kwamen er pas later achter dat het helemaal geen echte uil was, maar een pluchen variant. De uil die er wel in het bos zat verstopte zich goed. Alleen de valk liet zich zien, maar die zat dan ook met een koordje vast aan zijn begeleider dus had geen keuze.

Wij waren de rust van de Nationale parken gewend, maar hier was het qua drukte net een pretpark, inclusief rijen voor de kassa en de cliffwalk waar je alsnog in een soort estafette doorheen liep. Erg jammer, want als het rustig was geweest dan was het wel de moeite waard geweest, zeker als je enkel een stedentrip doet en niets van de echte natuur hebt gezien, want dat was echt vele malen mooier met afwisselende natuur en uitzichten samen, in plaats van enkel een bos met een stroompje helemaal beneden. Maar desondanks hebben we ons er 1, 5 uur prima vermaakt.

We gingen met een zelfde pendelbus weer terug, maar hebben ons af laten zetten in de buurt van Stanley Park om fietsen te huren. We dachten dat 4 uur fietsen huren wel mooi zou zijn, maar we hoefden gelukkig niet vooraf te beslissen, maar er werd gewoon gekeken hoelang je ze had gehad bij inleveren. Nadat we beide een mooie fiets en helm hadden, zijn we opgestapt om een rondje om het park te fietsen. Stanley park bestaat al ruim 100 jaar en beslaat de punt van het centrale eiland. Er kruist wel een drukke weg doorheen, maar met het rondje om het park heb je daar heen last van, daar fiets je gewoon onder de hoge brug door.

De fietsroute is erg mooi en begint al met een fantastisch uitzicht op downtown Vancouver en als je nog verder fiets wordt het uitzicht nog beter. Daarna fiets je langs het kanaal tussen noord Vancouver en het centrum, met mooi uitzicht op noord vancouver en de schepen die daar doorheen varen. Onderweg kom je nog een standbeeld van een meisje in een wetsuit tegen (als je me zou zeggen dat het een zeemeermin moest voorstellen had ik het ook geloofd) en kwamen we ook weer langs een waterspeelplaats, wat een mooi punt voor wat verfrissing was, want het was weer snikheet. Afgekoeld fietsten we langs een stuk rotsen en daarna langs het strand en een openbaar zwembad direct naast het strand. Uiteindelijk kwamen we weer bij de stad uit, wat dan weer niet de bedoeling was, want het rondje was nog niet af. Een stukje terug fietsen dus maar en toen kwamen we uit bij het startpunt. We besloten om nog een pad door het park te pakken, en als we conderweg iets voor eten of drinken tegennkwamen, even edn stop te houden. Maar natuurlijk kwamen we die niet tegen, en ook het pad door het midden was een stuk lastiger te vinden. Met wat moeite hebben we hem uiteindelijk toch gevonden, en toen zagen we pas dat het ook echt nog een bos is, met wat stukken park er tussendoor.

Na dit tweede rondje waren we op. Het was heet, we hadden honger en dorst en we waren moe van het toch wel harde fietsen dat we hadden gedaan dus besloten de fietsen in te leveren. We waren net iets langer dan twee uur weggeweest, maar dat werd afgerond op 2 uur, dus dat scheelde weer. Vervolgens zijn we de eerste supermarkt die we tegen kwamen ingedoken om drinken, broodjes en een koek te halen, en gelukkig hadden ze buiten een terrasje in de schaduw, waar we rustig hebben gezeten om bij te komen. Na een half uurtje waren we weer in de levende wereld terug en konden we het aan om naar het hotel te lopen. Onderweg hebben we alvast de eerste souvenirs gekocht en daarna hebben we in het hotel esn koele douche genomen. Erg fijn dat het warm is, maar zo warm had nidt gehoeven. Al ben ik wel heel blij dat we nu niet meer in de rockies zitten, want een trail lopen met dit weer zou nirt leuk meer zijn.

In het hotel lag een coupon voor ons klaar, voor een gratis tweede hoofdgerecht in het restaurant van het hotel. Het restaurant kreeg online goede recenties, dus het besluit was snel gemaakt. Een wat luxer etentje als afsluiting van een zeer geslaagde vakantie. We begonnen met gerookte zalm en een salade met eend vooraf, gevolgd door tonijn en steak. Jullie mogen raden wie wat nam. Het was allemaal heerlijk en goed mals, en met moeite hebben we nog samen een ijsje weg kunnen werken als afsluiter. Daarna zat de dag er alweer op en was het alvast wat spullen inpakken en nog eventjes genieten van ons mooie uitzicht.

Woensdag
De allerlaatste dag helaas, hoewel het ook wel weer een fijn vooruitzicht is om de katten weer te zien. Het inpakken ging niet helemaalnvan een leien dakje, maar uiteindelijk zat alles in de koffers en was het wat drinken bij de starbucks en nog wat souvenirshoppen. Op een gegeven moment wisten we echt nirt meer wat nog tr doen, en zijn we de koffers maar op gaan halen om naar hrt vliegveld te gaan. De skytrain naar het vliegveld was een stuk goedkoper dan heen. Het bleek dat je bij vertrek vanaf het vliegveld nog een toeslag a 5 dollar pp moet betalen. Beetje vreemd.

We hebben de koffers ingecheckt en vervolgens nog even een burger bij Wendy’s gegeten zodat we in iedergeval iets binnen hebben. Daarna nog wat rondkijken en tijd doden, tot we het vliegtuig in mogen. Het was erg helder weer en we hadden het geluk dat we eerst over Vancouver vlogen, met een duidelijk herkenbaar stanley park, en daarna ook nog over de rockies. Ook vanuit de lucht zie je heel goed hoe blauw sommig water is. Op een gegeven moment zag ik een langgerekt meer met een weg erlangs. Erg veel wegen hebben ze niet in de rockies, dus ik dacht dat het misschien medicin lake was, en dat bleek het ook te zijn. Wel erg tof om ook vanuit de lucht te zien, alleen jammer dat we niet aan de andere kant zaten, dan hadden we Jasper zelf kunnen zien. Na nog wat films kijken en een erg korte nacht kwamen we aan op schiphol om in de vliegtuigfile te gaan staan. De bagage kwam gelukkig al snel van de band rollen, en Nicks vader heeft ons weer thuis afgeleverd, waar we enthousiast begroet werden.

Canada is een erg tof vakantieland, kan het iedereen aanraden. Ik vond de rockies het mooiste gebied, maar ook het regenwoud bij Tofino was erg mooi en de orca’s en walvis bij Victoria was ook geweldig. Het blijft alleen toch jammer dat die stomme kariboe’s zich bleven verstoppen.

Comments are closed.