Met de trein

Posted by on 23 juni 2013

Vandaag is de laatste dag in Jasper, en helaas ook de laatste wafel alweer. De afscheidswafel was wel creatief half kaneel en half gewoon. Ik ga ze nog missen. Het heeft de hele nacht geregend en ook bij het uitchecken regende het helaas nog zachtjes, dus in de miezerregen liepen we naar het station. We hadden gisteren bij het inleveren van de auto geinformeerd hoe het precies zat met bagage, en die konden we vanaf 10 uur inleveren, dus dat hebben we ook meteen gedaan. De koffers gaan gelijk door naar prince rupert, dus daar hoeven we verder niet meer naar om te kijken, ook niet tijdens de avondstop in prince george.

Na het inchecken hebben we de foto’s van het raften opgehaald. Het zijn er niet veel, maar ze zijn wel tof. Daarna was het tijd voor wat souvenirshoppen, en nog wat inkopen doen bij de supermarkt voor in de trein. Ze hebben overigens wel rare dingen hier. Zo hebben ze muffins in a cup, waarbij je wat poeder met water moet mengen, paar minuten in de magnetron en klaar is je muffin :D Ook hebben ze dingen als popcorn met limoensmaak en zelfs bananenchips met aardbeiensmaak. Tot slot was het tijd om nog een broodje te halen bij de subway, voor in de trein, en toen was het wachten in het station tot de trein vertrok.
image

Hoewel we in Canada zaten, was de hele wachtruimte gevuld met chinezen. Gelukkig bleek toen we gingen boarden dat die met de hele groep een aparte coupe hadden verder was er nog een mengelmoes van van alles en nog wat voor in de trein, ik schat een man of 50 in totaal. In de trein hebben we mooie plaatsen uitgezocht, naast een groot raam. Er was ruim voldoende zitplek in de trein, dus we konden zitten waar we wilden, en de plaatsen zelf waren erg ruim, meer beenruimte dan ik ooit in een bus, vliegtuig of ns-trein heb gehad.

Hoewel de trein niet heel hard reed, was dieren spotten erg lastig. Vlak aan het begin had ik een adelaar gespot, maar tegen de tijd dat Nick daarheen keek was hij alweer uit beeld verdwenen. We hebben wel nog een zwarte beer gezien die vanaf de treinbaan een soort inrit in liep en helemaal aan het eind heb ik nog een soort kleine bruine beer gespot. Ik weet alleen niet of het een beer was of een ander beest, want hij was wel een stuk kleiner, maar wel net zo pluizig. Nick spotte ook nog heel enthousiast een dier, maar toen het van achter de struiken vandaan kwam bleek het gewoon een paard te zijn. We hebben verder ook nog vele koeien en schapen gezien. De koeien zijn hier overigens bijna allemaal bruin, zwart witte koeien hebben ze bijna niet.
image

In de middle of nowhere stopt de trein opeens om de Japanners eruit te laten, die gaan met een bus verder naar Vancouver. Een klein uurtje later stopt de trein weer bij een klein stationnetje om een buslading toeristen eruit te laten die met de bus weer terug gaan naar Jasper. Beetje nutteloos om dik 5 uur onderweg te zijn voor wat uitzichten. De uitzichten waren namelijk wel mooi, maar niet prachtig mooi. Mede door het regenachtige weer was het allemaal niet zo prachtig mooi en ook mount robson, waar de trein afremde voor wat foto’s, lag grotendeels in de mist.

Op sommige stukken ligt er maar een enkel spoor en de spoorlijn is druk bezet door goederentreinen. En goederentreinen zijn geen kleine treintjes, nee het zijn locomotieven met wel 168 wagons (de ene keer dat we ze geteld hebben). Kortom, als je moet wachten op een goederentrein die eerst nog moet passeren, dan sta je zomaar een half uur stil om daarop te wachten. We hebben het hele stuk maar een stop gehad, bij McBride . Hier stapte ook een meneer op, die vervolgens ergens langs het spoor, niet bij een station of wat dan ook, eruit werd geholpen. Echt heel vreemd, maar zo werk dat blijkbaar hier, locals kunnen uitstappen waar ze maar willen.

image

Rond 7uur kwamen we aan in Prince George. Vanaf daar was het een kleine tien minuten lopen naar de goldcap travelodge. Deze was, net als het station zelf, in een soort achterbuurt of industriewijk te vinden. Maar goed, tijdens ons hele bezoek aan Prince George hebben we geen enkel deel van de stad gezien dat niet op een achterbuurt leek. Misschien is de hele stad wel gewoon achterbuurt. Na aankomst bij het hotel hebben we bij shooters, niet te verwarren met hooters, gegeten. Dit was een sportsbar direct achter het hotel. Van buiten leek het niet zoveel, maar van binnen zag het er erg tof uit, met luie stoelen aan de bar en overal tv schermen met honkbal, basketbal, poker of ijshockey op. Van ijshockey was het de finale, dus die werd goed bekeken. De maaltijd bestond deze keer uit een wiener schnitzel voor Nick en een quasedilla voor mij. Beide smaakten erg goed, en waren ook eens heel goedkoop! En toen ik halverwege mn cola was stond de gratis refill al voor mn neus. We zaten aan het raam en op een gegeven moment zagen we een man met een doedelzak langslopen, en een minuut of vijf later iemand met een trommel. Begon er een tijdje later opeens een doedelzakdrumband achter in het cafe te spelen. Volgens mij werd het niet heel erg op prijsgesteld, want het geluid van de ijshockeyfinale ging harder en harder, tot we elkaar zelfs bijna niet meer konden verstaan. Maar we hebben er goed en leuk gegeten! Daarna gelijk terug naar het hotel, even douchen en naar bed, want om 7.40 moesten we alweer op het station zijn.

Na een vluchtig ontbijt de volgende ochtend en een koffie to go wat hier heel normaal is, waren we netjes om 7.40 bij de trein. Hoewel de trein in de stad was (we hadden dezelfde trein als gisteren), was hij op de een of andere manier toch te laat. Om 8 uur, de vertrektijd, was er nog steeds geen trein. Uiteindelijk vertrokken we pas vlak voor half 9.

image

Net als gisteren hadden we ook vandaag weer een aantal rare stops. Twee keer werd er gestopt om een schoolklas binnen te laten, in de coupe waar eerder de chinezen zaten. Zij reden vervolgens zo’n 1,5 uur mee en gingen dan met de schoolbus weer terug. Het treinritje was een soort schoolreisje voor ze, met een rondleiding door de trein erbij. De chinezen vonden dit geweldig interessant en hebben er tientallen foto’s van gemaakt. Een ritje met de trein klinkt misschien een beetje als een stom schoolreisje, maar voor bijna alle kinderen was dit de eerste keer in een trein. De lokale bevolking maakt amper gebruik van de trein, alleen voor erg grote ritten en dan ben je gelijk een paar uur of dagen onderweg, niet te vergelijken met Nederland waar elk kind wel eens met de trein is geweest. Bij het dorpje Smithers hebben we een tussenstop gemaakt. Dit zou tien minuten zijn, maar werd uiteindelijk een dik half uur vanwege wederom een goederentrein die moest passeren. Haast moet je hier niet hebben als je met de trein gaat.
image

We begonnen de rit midden in de bergen bij Jasper, maar gaandeweg verdwenen deze bergen en in prince George waren er weinig bergen meer te zien. Na smithers kwamen de bergen echter langzaam weer terug. Ook zag je duidelijk dat we weer in de bewoonde wereld kwamen. Van een boerderij per 20 miles, kwamen we nu langs kleine dorpjes met soms zelfs wat winkels en mensen op straat. Vlak voor we bij prince rupert aankwamen, kwamen we langs een vissersdorpje. Het mooie aan dit vissersdorpje was dat sommige stukken net een spookstad leken. Vervallen huizen met dichtgetimmerde ramen, bedrijfspanden op steigers waar geen brug of iets meer naar toe liep en ook een oude houten boot die gewoon aangespoeld langs de kant lag. Het vreemde was dat er tien meter verderop wel een gloednieuw pand werd gebouwd. Oude dingen opruimen is hier blijkbaar niet nodig. Datzelfde zie je overigens langs de kust ook, talloze kale oude bomen met nog wat worstels eraan, die gewoon langs de rivier liggen, of zelfs erin drijven.

image

Op een verlaten industrieterrein stopt de trein en moeten we eruit, dit is het eindpunt. Het centrum is nergens te bekennen, maar er komen zo een heel aantal taxi’s, aldus de conducteur, waarna hij weer de trein instapt en weg rijdt. Natuurlijk had hij gelijk en na even wachten komen er een hele rits taxi’s, waarvan een ons naar de b&b brengt waar we de komende twee nachten zullen verblijven. De hostess is er niet, maar op de deur hangt een brief en we kunnen gewoon naar binnen onze kamer in. Sloten op de deur zijn in Canada blijkbaar niet nodig. Na een korte avondmaaltijd bestaande uit een eierkoek en een appel kijken we in bed nog wat nieuws. We zijn pas rond half 10 aangekomen, en zo’n dagje in de trein is toch vermoeiender dan je denkt.

One Response to Met de trein