Campbell River

Posted by on 29 juni 2013

Na een zeer goed en uitgebreid ontbijt van onze gastvrouw, bestaande uit vers gebakken pancakes, vers geperste jus, vers fruit, gebakken ei en worstjes konden we er weer voor een volle dag tegenaan. Of nouja, de lange dag van gisteren was nog wel goed te merken. Voor vandaag stond enkel een lange rit naar Campbell River op het programma, maar daarvoor hadden we wel eerst nog een auto nodig. Onze gastvrouw had aangeboden om ons naar het vliegveld van Port Hardy te brengen, want daar zou onze nieuwe auto klaar staan, en dat slaan we natuurlijk niet af. De auto die we meekregen had iets meer gereden dan de vorige, maar met slechts 2000 km op de teller was het alsnog een mooie nieuwe auto, en mooi blauw deze keer. Alleen geen iPhone-kabel voor muziek en geen startknop, maar wel een dakraam dat open kon en had ik al gezegd dat hij mooi blauw was? Was is overigens het goede woord, want ondertussen is deze nieuwe Subaru Impreza alweer bijna net zo grijs als de vorige auto.

Met een auto konden we eindelijk weer op weg gaan. Als eerste stond een korte stop bij Telegraph Cove op het programma, gewoon om te kijken hoe het eruit zag. Het was echter een heel klein op palen gebouwd dorpje met vooral wildlife-tour tentjes. Aangezien het zachtjes regende zijn we al snel weer de auto ingestapt, op weg naar Campbell River. De weg tussen Port Hardy en Campbell River staat bekend om het vele wildlife dat je er kunt zien, maar natuurlijk hebben we helemaal niets gezien. Of nouja, we hebben een beest gezien dat we liever niet hadden gezien; een dood pasgeboren hertje met van die schattige bambi stippen er nog op. Een goed begin dus…

De reis naar Campbell River ging verder voorspoedig, en iets na 2 uur kwamen we uit bij ons huisje voor de komende twee dagen. We hadden een cottage, oftewel een bungalow met gratis koffie en thee, op een groot RV terrein. De cottage was erg fijn met een relaxte woonkamer met bank en een ruime slaapkamer, en zoals het hoort in een cottage een klein keukentje. En dus besloten we er een relaxt avondje van te maken met een stokbroodje en wat lekkers erop. Helaas kennen ze het fenomeen salades hier niet en qua kaas en worst is het aanbod ook erg beperkt. Uiteindelijk had ik een bakje boursin en Nick een pot pindakaas. We hebben daarna bij de Mac gegeten om alvast een lichte maaltijd binnen te hebben en bij het info center hebben we gevraagd wat leuk was om te doen. Walvissen of orka’s zijn hier helaas niet vanaf de kant te zien, maar er was een nieuw whale and bearwatchingbedrijf dat wat promotie wilde en daardoor goedkoop tours organiseerde. We hadden voor een Grizzlybeer tour rondkekeken, maar die tours vonden we veel te duur (300 dollar per persoon was de goedkoopste, exclusief btw). Deze tour was ‘maar’ 79 dollar, en op een kleine boot. Die hebben we dus maar gereserveerd voor de volgende dag. Daarna hebben we in onze cottage gerelaxt (lees: worstelen gekeken en gelezen) en ons stokbroodje opgegeten om daarna vroeg naar bed te gaan, want de boatlag was nog steeds aanwezig.

image

De volgende dag moesten we om 11:45 in de haven zijn. Te vroeg om daarvoor nog naar Quadra Island te gaan, en een mooie tijd om uit te slapen en goed te otbijten. Iets voor 12 uur waren we uiteindelijk in de haven maar de Nick van onze tour was nog nergens te bekennen, maar uiteindelijk kwam hij om 12 uur aanrijden. Er was nog een last minute aanmelding waarvoor hij spullen mee moest nemen, want we kregen een heel pak aan uit een stuk, met reddingsvest erin genaaid. Erg charmant dus, maar wel goed warm en vooral waterdicht. Het had vanmorgen namelijk de hele ochtend geregend en best hard ook. Pas toen we bij de haven waren stopte het met regenen, maar het was nog steeds erg donker en grauw.

De boot waar we mee gingen was een soort grote speedboot. Achterin zaten vier relaxte leren stoelen, 2 aan 2, dan een klein overdekt bankje en stuur voor de bestuurder, en daarvoor nog een bankje. Met ons ging nog een Zwitsers gezin mee met drie kinderen van rond de 9 jaar oud. Zij hadden het bankje voorin en een plaats naast Nick de gids, en mijn Nick en ik hadden de twee achterste stoelen. Het waaide redelijk hard, en in het gebied is een flinke stroming, dus het ging er hard aan toe achterop de boot. Ik was blij dat we een waterdicht pak hadden! We gingen richting het noorden en het eerste wat we tegen kwamen was een eagle, met een groot nest. Eagles komen jaarlijks terug naar hetzelfde nest waarbij het elk jaar groter wordt gemaakt, net zolang tot de boom het niet meer houdt en de boel naar beneden dondert. Bijna de gehele kustlijn hier bestaat uit rotsen. We stopten bij een hoek waar we goed het onderwater leven konden zien, met vele zeesterren, grote zeeegels en veel kleine kwallen. Echt mooie beesten zijn dat, zolang je er niet tussen hoeft te zwemmen. Nadat we nog even stopten bij de plek die voorheen ripple rock was, maar wat tegenwoordig gewoon een gat is omdat ze de rots hebben opgeblazen na een dikke honderd schipbreuken, gingen we op zoek naar orca’s. Onderweg kwamen we nog een groep dolfijnen tegen, maar die waren helaas te druk bezig met eten, dus geen mooie sprongen en aandacht voor ons helaas, maar we hebben ze wel even kunnen bekijken.

image

Er was de avond hiervoor een grote groep orca’s voorbij getrokken en die hadden zich waarschijnlijk nog ergens verstopt, want ze waren vandaag nog niet gespot. Alleen de weg daarheen was al tof. Het water rond Campbell River zit namelijk vol rare sterke stromingen, rapids en zelfs draaikolken die vanuit het niets lijken te komen maar wel redelijk krachtig zijn. We zijn langs een heel aantal omstreden viskwekerijen gevaren tot we bij een boom met een heel aantal eagles uitkwamen. Erg leuk om te zien, maar daarna brak er een feeding frenzy los. De adelaars uit de hele omgeving doken naar het water om er met hun poten een vis uit te grijpen en die in een boom op te eten. Er vlogen echt continu tientallen vogels rond en alle bomen in de omgeving zaten vol. Hoe ze de vissen zagen weet ik niet, want wij zagen niks als we in het water keken. Toen de feeding frenzy rustiger werd lag het water vol met drijvende vissen, die door de adelaars gepakt waren en opengereten waren door de klauwen, maar er vervolgens uitgegleden waren. Een slimme zeehond had dat opgemerkt en zwom rond in dit walhalla. Echt supertof om te kunnen zien dit. Het schijnt ook maar een paar weken per jaar te kunnen, rond een bepaalde tijd.

Hierna was het tijd voor een korte stop bij een openbare haven. Tijdens de break heeft de gids uitgezocht of de orca’s nog ergens gezien waren. Helaas waren ze doorgezwommen naar Telegraph Cove, dus geen walvissen of orca’s voor ons. Dan maar beren, dus speurden we de kust af, maar nergens een beer te bekennen, zelfs niet bij de lekkerste besjes. Vanwege de sterke stroming en wind moesten we dezelfde weg terug. We hadden het gelukkig qua weer wel helemaal drooggehouden, dat was wel erg fijn. Meer dieren hebben we helaas niet gezien, maar de eagles en dolfijnen maakten deze trip al de moeite waard. Ik denk dat de feeding frenzy van de eagles een van de tofste dingen is die ik ooit gezien heb. Bij de laatste scherpe bocht voor de haven kreeg ik nog fijn een sloot water over me heen, dus eenmaal terug in de cottage was het snel douchen.

image

‘S avonds hebben we bij Fusilli, wederom een Italiaan gegeten. Nick weer eens een New York steak, en ik spaghetti met gerookte kip. Echt heerlijk! Daarna hebben we nog even langs de boulevard gelopen, want veel hadden we nog niet gezien van Campbell River zelf. Op een rustig deel zag ik opeens iets in het water. Iets later nog eens. Na goed kijken bleken het springende vissen te zijn. Kleine visjes van een centimeter of tien die soms gewoon een halve meter uit het water sprongen. Echt absurd om te zien. Op een gegeven moment verscheen de kop van een zeehond boven water. Het lijkt wel een beetje alsof het slimme beesten zijn. Nick heeft de zeehond helaas niet gezien, en zelfs na het aflopen van de vispier hebben we geen andere zeehond meer gezien. Daarna was het naar de cottage en slapen, want voor morgen staat weer een flinke rit op het programma, van Campbell River naar Ucluelet.

One Response to Campbell River