Banff

Posted by on 15 juni 2013

Nadat we gisteren in de stad een broodje naar binnen hebben gewerkt zijn we terug in de hotelkamer ingestort. Nick ging eerst nog even douchen en terwijl ik wachtte tot hij klaar was, was ik al in slaap gevallen. Maar goed, het was dan ook al rond half 5 ’s nachts Nederlandse tijd.

De volgende ochtend was er van die vermoeidheid weinig meer te merken. Na een bezoekje aan de plaatselijke supermarkt en de tourist information vertrokken we naar de eerste trail: de hoodoo-trail. Het eindpunt was bij de hoodoo dus het was spannend wat dat precies zou zijn. Na een korte wandeling kwamen we uit bij de bow-river. Dit is een redelijk smalle, maar wel erg hard stromende rivier die zo’n 100 km vanaf hier begint bij de Bow-glacier. Daar aan de overkant zagen we gelijk ons eerste grote wilde dier. Wat het precies was weet ik niet. Een hert-achtig beest, maar het kan ook een wapiti of een vrouwtjes eland zijm geweest. Bekijk de foto hieronder en oordeel zelf.

image

De trail was erg wisselend van ondergrond, omgeving en hoogte, dus hoewel het pad maar een kilometer of drie lang was, hebben we er 1,5 uur over gedaan, en dan natuurlijk ook weer 1,5 uur terug. Hoewel we ook met de auto naar het eindpunt hadden kunnen gaan, was de weg erheen zeker de moeite waard. We kwamen langs de rivier, over een stuk berg, om de hele tunnelmountain heen, langs een kleine grasvlakte en dan weer door een dicht stuk bos langzaam omhoog. Bijna bij de hoodoo’s liepen we nog langs zo’n zelfde soort grazer, deze keer op nog geen twee meter afstand. Helaas was dit dier getagd, dus echt wild zag hij er niet uit, maar het was wel tof om te zien. Iets daarna kwamen we bij de Hoodoo’s aan. Dit bleken formaties van vreemde rotsen te zijn, afwijkend van alles er omheen. Het was wel een erg mooi uitzicht op de vallei met in de verte het statige Banff Springs hotel. Daarna was het helaas tijd voor de terugtocht, met enkel wat wilde eekhoorns onderweg.

image

Als tweede trail van de dag stond een tochtje naar de Stewart Canyon bij lake minnewanka op het programma. Lake minnewanka is een azuurblauw meer met op de achtergrond hoge bergen. Zeer geschikt voor wat mooie plaatjes dus. De route zou maar 1,5e km x2 zijn, dus goed te doen. Het pad bleef alleen maar verder en verder gaan en werd ook nog eens steeds smaller. Uiteindelijk toch maar doorgelopen tot we bij een splitsing van de rivier die lake minnewanka voedt aankwamen wat we beschouwden als eindpunt. Voor de terugweg hebben we de gps aangezet, en we hebben enkele reis dik drie kilometer gelopen. Dat keer twee plus de bijna 8 km van die ochtend zorgde voor erg vermoeide voeten en benen, dus het rondje om johnson lake wat we voor eventueel hierna nog in de planning hadden, hebben we maar geskipt. Wel zijn we nog even naar het lake toe gereden, waarbij we onderweg nog een wolf tegen kwamen. Het dier schrok alleen van de auto’s op de weg en vluchtte gelijk weer terug het bos in, dus helaas voor jullie geen foto’s daarvan. Wel kwamen we daarna nog een kudde lelijke bighorn schapen tegen, die ook van het uitzicht aan het genieten waren. Daarna was het terug naar het hotel en even relaxen voor we naar het centrum vertrokken. Het avondmaal bestond uit pizza en pasta. In het restaurant bleek ook dat het vandaag wel erg mooi weer was geweest. Nick had een rode kop, en ik had knalrode armen. Morgen dus maar lange mouwen aan. Terug in het appartement sloeg de vermoeidheid weer toe, dus het lampje ging weer vroeg uit.

image
image

3 Responses to Banff