Deze nieuwe tijd van communiceren brengt ook nieuwe problemen met zich mee. Hoe weet je of iemand is wie hij zegt dat hij is, als je hem niet eens in het echt kunt zien? Genoeg mensen die zich online heel anders voor doen als dat ze in het echte leven zijn en dat kan vooral voor onzekere pubermeisjes erg riskant zijn.
De veertienjarige Annie ontmoet in een online chatroom een jongen waar het goed mee klikt. De twee praten veel met elkaar en worden zelfs echte vrienden maar als ze besluiten foto’s uit te wisselen moet de jongen bekennen dat hij toch al wat ouder is dan dat hij zei. In plaats van vijftien is hij namelijk al negentien. Annie schrikt even, maar besluit gewoon verder te chatten. Als haar ouders een lang weekend weg gaan besluiten de twee tieners elkaar te gaan ontmoeten, in een openbare plaats. Hier ontmoet Annie een heel ander persoon dan ze verwacht had, maar wegrennen doet ze niet.
Ondanks het nare sfeertje aan het begin van de film en de hoop dat er iemand binnen komt lopen om die nare man te martelen zoals in Hard Candy, gaat de film eigenlijk vooral over de familie en hoe zij hier mee om gaan. Annie ziet zichzelf in eerste instantie totaal niet als slachtoffer maar wordt dit door haar omgeving, en met name haar vader, aangepraat. Haar moeder wordt erg beschermend terwijl haar vader helemaal losslaat en op algehele pedo-jacht gaat. Al hun levens, inclusief de levens van de broer en zus, worden sterk beïnvloed door wat er is gebeurt, terwijl Annie zelf eigenlijk alleen haar vriend mist, die niets van zich laat horen.
Trust is een erg zware en deprimerende film. De film lijkt erg on-Amerikaans hierdoor en met name het einde en de aftitelingsscenes zijn erg sterk. En dat uit de handen van Ross van Friends… Geen film om in de bioscoop te gaan zien dus, maar wel een goede film voor dertienjarigen tijdens mentoruur op school!
| Clive Owen |  |
Film in Smiley: |
| De omgeving ‘maakt’ het probleem |  |
 |
| De aftiteling |  |
Geen gerelateerde berichten
