Rien à déclarer

Een tijd geleden draaide Bienvenue chez les ch’tis in de de bioscoop, een film over een politie-agent die naar een gehucht overgeplaatst wordt die ik na lovende recensies ben gaan kijken en die ook echt de moeite waard was. Van dezelfde maker, Dany Boon, is er nu Rien à Déclarer, oftewel Niets aan te geven. Deze keer draait de film om Ruben Vandevoorde, een Belgische douane-beambte die een hekel heeft aan Fransen. De film speelt zich af in de tijd dat de grenzen open gingen en Vandevoorde gedwongen wordt om samen te gaan werken met een Fransman als mobiele douane.

Vandevoorde is een geweldig karikatuur. De man heeft een bloedhekel aan alles dat Frans is en België is geweldig. Hoe meer Fransen hij buiten België kan houden, hoe beter. Hij vindt daarnaast zijn taak enorm belangrijk, ook al stelt zijn eigen douanepostje eigenlijk niets voor en hij zwaait graag met zijn pistool, zeker naar Fransen. Zijn tegenspeler Mathias Ducatel is het tegenovergestelde. Hij is meer een ingetogen Fransman die geen problemen heeft met Belgen an sich, maar wel een grondige hekel heeft aan Vandevoorde. De film bestaat vooral uit een opeenvolging van simpele maar geslaagde grappen waarbij vooral de Fransen belachelijk gemaakt worden, zoals het hoort! Er is één ding erger dan een Waal, en dat is een Fransman!

Een Belgisch accent imiteren		Film in Smiley:
De amblance
De douane-auto’s

Geen gerelateerde berichten