Twee jaar na de vorige wintersport met mijn ouders, zus, zwager en nichtjes had iedereen weer genoeg geld bij elkaar gespaard voor een nieuwe wintersportvakantie! Deze keer nog inclusief een andere zus, dus acht man sterk gingen we richting Frankrijk! De bestemming was net als vorige keer La Toussuire omdat het een goedkoop doch goed skigebied is, en het leukste dorp uit het skigebied. Hier zouden we overnachten in L’Ecrin des Sybelles, op 500 meter afstand vanaf de piste maar met de kinderskischool in de buurt.
Het skigebied Les Sybelles bestaat uit een viertal grote dorpen: Saint Sorlin d’Arves, Le Corbier, St. Coloman des Villards en La Toussuire. De kleine dorpjes Les Bottieres en Saint Jean d’Arves kunnen ook nog bezocht worden. La Toussuire is echter het leukste dorpje uit het gebied. Het dorpje is voor Franse begrippen redelijk authentiek met vooral chalets, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Corbier wat vol gebouwd is met flatgebouwen en een veel goedkopere uitstraling. Daarentegen verkopen ze in Corbier goedkope broodjes American met drinken erbij en daarvoor moet je in Toussuire goed zoeken!
Aangezien we een 7-daagse skipas hadden konden we pas op zondag daarvan gebruik maken en dus werd besloten een drietal skipassen te halen voor de eerste dag en daarmee een beetje te rouleren. Aangezien mijn laatste keer snowboarden alweer twee jaar geleden was besloot ik het rustig aan te doen met een lift die niet zo hoog ging, en zo kwam ik uit bij de Côte du Bois, een trage vierpersoons. Vanaf hier moest ik een klein stukje rood doen, en dan met blauw verder naar beneden. Daarna met de snelle zespersoons naar boven, want die gaat toch wel een flink stuk sneller! Daar ging ik echter direct na de lift op het korte rode stukje hard onderuit dus de eerste blauwe plek was geboren! Na een relaxt stuk blauw over de bergkam richting het uitstappunt van de Côte du Bois ging ik op het kleine stukje rood daar weer flink onderuit, weer op dezelfde knie dus toen was het wel duidelijk tijd voor pauze beneden! Na een lange pauze met een hapje eten binnen was het tijd om nog wat afdalingen te pakken, maar na één afdaling hield ik het al voor gezien vanwege last van mn knie en zeker op de eerste dag moet je dan geen rare dingen gaan doen! Jaim en Jeroen waren al eerder richting het appartement gegaan om te kijken of we al in konden checken dus toen we aankwamen konden we direct ons appartement in!
Daar was het uiteraard tijd om even de schade te bekijken en die viel tegen. Ik had een flinke blauwe plek verwacht maar het was een pijnlijke en warme zwelling geworden. Enkel al mn knie buigen deed al aardig pijn, dus het was al snel duidelijk dat het zondag geen snowboarden zou worden, aangezien je daarbij, ook als je niet valt, redelijk veel op je knieën zit. Na een noodles met stokbrood-maaltijd en een verloren spelletje kaarten was het al vroeg tijd om naar bed te gaan, aangezien een busreis aardig vermoeiend is!
Zondag was het dus een dagje skieën, en ook de eerste dag skieën voor Fleur en Alyssa. Fleur was nog een beetje ziek dus was blij dat de skiles afgelopen zijn en Jaim en Jeroen zijn ‘s middags met hen naar het appartement vertrokken. ‘s Ochtends zaten ze echter beide op les dus konden we met zn zessen een rondje maken. Via de sleepliften over de bergkam naar Pierre du Turc en L ‘Ouillon en daarna via Corbier terug naar La Toussuire. Jeroen pakte onderweg nog ergens een stuk net mee en Jaimie zat continu te stressen of we wel op tijd terug zouden zijn, waardoor we besloten op te splitsen zodat Jeroen met mn vader rustig aan konden doen en de rest snel naar Toussuire ging. We hebben daar zelfs nog een stukje zwart voor moeten pakken! Een stukje zwart waar de trage watjes echter omheen gingen… Uiteindelijk hadden we zoals voorspeld ruim voldoende tijd en waren we met de vogelkooitjes uiteindelijk na zo’n drie kwartier terug in Toussuire. Met Chantal en mn ouders vervolgens naar de trage tweepersoons gegaan om daar bovenaan een hapje te eten. In dat tentje hebben ze de beste warme chocomel met slagroom uit het hele gebied, en dus bestelde mijn moeder chocomel, alleen vergat ze dus de slagroom 
Het eten was een beetje lastig allemaal vanwege een salade zonder vleeswaren maar in plaats daarvan met frietjes wat men niet helemaal begreep. Mijn Tagliatelli au funghi smaakte echter prima! Na het eten hebben we nog een aantal afdalingen in het gebied gedaan, totdat de schaduw kwam. Overigens is mijn vader deze dag uit een sleepliftje gevallen, wat uiteraard een memorabel moment was.
Thuis in het appartement ben ik met Jaim, Jeroen en de kids gaan zwemmen, want wat heb je aan een zwembad bij het appartement als je er niets mee doet? Ik was wel enigszins teleurgesteld dat er geen bubbelbad was, maar het zwembad zelf was prima en voor een deel zelfs ondiep genoeg dat je er rustig kon zitten met uitzicht op de skiliften richting Les Bottieres en de liften in Corbier. Opvallend is wel dat de liften in Corbier allemaal al om 16:00 uur dicht gingen, terwijl alles in Toussuire tussen 16:45 en 17:00 uur pas dicht gingen. Maar goed, Corbier lag dan ook al veel eerder in de schaduw. ‘s Avonds was het weer een simpele hap gevolgd door wederom een verloren potje Amerikaans Jokeren.
Aangezien ik nog steeds aardig wat last had van mijn knie was het maandag nog een dagje skieën. Mijn ouders zouden de kinderen ‘s middags opvangen en dus vertrokken we gezamelijk richting Saint Sorlin. Op de eerste helling in die richting maakte Jeroen al een erg mooie schuiver waarbij hij zelfs Jaim onderuit haalde! Nadat mijn ouders bij chalet d’Olle rechtsomkeer hadden gemaakt om Fleur en Alyssa op te pikken ging ik met de twee J’s en Chantal door naar Saint Sorlin. Het hoogste punt Les Perrons hebben we gehaald en na een heerlijke blauwe afdaling hebben we even rustig een kopje chocomel (mét slagroom deze keer) gedronken in een luie ligstoel om daarna door de gaan naar het uiterste puntje van het skigebied, waar we helaas niet konden komen omdat die lift gesloten was. Met een grote omweg zijn we richting Corbier terug gegaan om daar een hapje te eten bij de plaatselijke Americainerie, hoewel ik de enige was die voor een broodje Americain ging want Jaim en Jeroen gingen voor een broodje kabab en Chantal voor een geitenkaas sandwich. Daarna was het terug richting la Toussuire via de snelle weg. Daar hebben we nog enkele afdalingen gemaakt en zelfs een keer omhoog in het zeer gevaarlijke sleepliftje van mn vader! Terug in het dorp was het tijd om de ski’s weer in te leveren, want dinsdag was het tijd om het board weer onder te binden! Terug in het appartement wederom verloren met jokeren 
Dinsdag mijn snowboard weer uit het vet gehaald en met rubberen bescherming op mijn knieën en een extra opgevouwen legging onder mijn broek ter hoogte van mijn knie richting de piste gegaan! Gelukkig ging het snowboarden weer goed en echte schuivers heb ik niet gemaakt. Ik heb zelfs een aantal rode pistes gepakt waar ik netjes bochtjes op heb gemaakt! Het skieën van Fleur ging ook erg goed, die kon ‘s middags gewoon rustig meeskieën! Zodra de tweepersoons weer in de schaduw lag was het tijd om te stoppen, een hapje te eten en deze keer een half potje Amerikaans Jokeren te winnen! Van een flinke schuld a 7 euro ofzo ging ik opeens naar een hele kleine schuld nog maar!
Woensdag en donderdag waren dagen zoals de dinsdag. Iedereen trok een beetje zijn eigen plan in la Toussuire en regelmatig kwam je mensen tegen. Alyssa mocht ondertussen ook naar de grote piste en Fleur ging zonder problemen mee in de grote lift! In de ochtend en rond de lunch was het heerlijk snowboarden met erg rustige pistes die je zelfs regelmatig helemaal voor jezelf had! Jammer was het dus wel dat de kinderen tot 12:30 skiles hadden, waardoor we elke keer redelijk vroeg gingen eten voor wintersportbegrippen, terwijl je na het eten nooit zoveel zin meer hebt. Mijn graadmeter was altijd de tweepersoons, zodra die helemaal in de schaduw lag was ik er klaar mee. In de schaduw is het veel lastiger skieën of snowboarden omdat je dieptes en sneeuwhopen veel slechter ziet. Ik heb nog wel het skiliftmannetje aan het lachen gemaakt door bij het uitstappen van de tweepersoons (sowieso de lastigste zitlift uit het gebied, dat ding is bijna antiek!) uit te glijden en op mn board liggend naar beneden te glijden Erg fijn in zo’n liftje waar vrij weinig mensen gebruik van maken en waar hij dus rustig te tijd heeft om je rustig na te kijken en uit te lachen Toen ik daarna dat zelfde liftje weer nam (het was het enige liftje dat nog in de zon lag) ging hij dan ook direct naast de uitstap staan, maar toen had hij helaas geen leuke show om naar te kijken. ‘s Middags nog even luieren in het zwembad en de dag was alweer om!
Vrijdag was de laatste volle dag en ook de laatste dag les voor Fleur en Alyssa. Enthousiast zijn ze de hele middag mee op pad geweest! Voor ‘s middags hadden we nog de sauna en jacuzzi gereserveerd die je per kamer één keer in de week gratis kon reserveren. Helaas bleken ze helemaal geen jacuzzi te hebben, maar enkel een stoomsauna en een gewone sauna, wat dus een grote teleurstelling was 
Wat heb je nou aan een zwembad en twee sauna’s als je niet eens een bubbelbad hebt? ‘s Avonds was het tijd om de kaartschulden in te lossen, waarbij ik uiteindelijk nog een paar euro’s winst had gemaakt! Daarna inpakken en slapen, want zaterdagochtend moesten we voor tien uur de sleutel alweer inleveren.
De volgende ochtend bleek dat het de komende week inderdaad een flink stuk drukker was in het gebied. Vrijwel de hele bagagerie stond vol en overal hingen mensen die zich om moesten kleden om de piste op te gaan of gewoon de hele dag wachtend door mochten brengen totdat ze hun sleutel zouden krijgen. Uiteraard waren we ruim op tijd klaar en hadden we prima om de normale tijd aan het ontbijt kunnen zitten, maar moeders stressen altijd, of het nou mijn moeder is of de moeder van mijn nichtjes… ‘s Middags hebben we nog een laatste keer bij de piste gegeten en werd duidelijk dat de zon zijn tol begon te eisen van de sneeuw, want sommige pistes, zoals een deel van de trage twee-persoons waren al helemaal papperig. Een goed moment dus om terug naar huis te gaan, want sneeuwval was er nog niet voorspeld.
Ondanks de enigszins matige sneeuw was het een heerlijke week! Er was goed te skieën én te snowboarden (zolang je niet keihard op je plaat ging tenminste), het appartement was prima alhoewel het een beetje jammer was van de verschillende verdiepingen, en een zwembad dat gewoon open is tot half acht is heerlijk! Ik heb me erg goed vermaakt, zeker omdat de kinderen deze keer niet zo’n grote invloed op de vakantie hebben gehad omdat ze nu al redelijk snel gewoon mee konden! Sterker nog, ik denk dat ze de volgende wintersport amper meer te stoppen zijn en hun vader al makkelijk inhalen! Maar goed, die vakantie zal sowieso nog minimaal een jaar op zich laten wachten…
Geen gerelateerde berichten
leuk verslag alhoewel het wel een beetje aan de late kant is.
Zijn er geen beelden van je uitstapactie bij het liftje? weet je zeker dat die liftmeneer niet tijdens het lachen z’n camera heeft gepakt?
Jammer. lijkt me een hele leuke om dat te zien. Helaas ook geen beelden van de memorabele sleepliftval je vader?
Ik vind het aantal val-foto’s ook een beetje tegenvallen eerlijk gezegd. Eén dikke knie is te weinig leedvermaak!
Je bent wel eerlijk in je kaart-kunsten. Wordt tijd dat we weer eens iets tegen elkaar gaan spelen, van jou kan ik zo te lezen makkelijk winnen