Het hoogtepunt van het scoutingjaar is altijd het zomerkamp. Het zomerkamp van 2010 bracht ons via Teteringen naar Baarle Hertog en daarna via Breehees en Kaatsheuvel weer terug in Teteringen. Onder de kaart met de totaalroute staat een kort verslag van deze hele week.
Zaterdag 3 juli:
Om 11:30 verzamelden we op zolder. De bagage was de dag ervoor al ingeleverd en ‘s ochtends in de vrachtwagen geladen, dus zodra iedereen aanwezig was konden we richting Teteringen vertrekken. In Teteringen was er al een kleine opbouwploeg bezig met het opzetten van alle tenten voor de welpen en de verkenners. Sterker nog, alle grote tenten stonden al, enkel de slaaptenten van de verkenners en onze eigen tenten moesten nog worden opgezet. Het terrein was globaal in drie stukken verdeeld. Het achterste deel was voor de verkenners, het middelste deel voor de welpen en wij hadden een smalle strook van het voorste deel, waar onze tenten net mooi tussen de bomen paste.
Een echt programma was er verder niet voor vandaag dus we hebben het omliggende terrein verkend en ‘s avonds als dieren meegedaan aan het dierengeluidenspel van de welpen. Ik mocht de koe zijn en nadat iedereen een dier van zijn keuze had gekozen bleef enkel de leeuw over voor Eliza, waar we hard om hebben gelachen. Een goede leeuw nadoen is namelijk best lastig… 
Maar het ging altijd nog beter dan het gekke paard dat Marin na zat te doen. De koekoek en de aap werden wel erg goed nagedaan! De verkenners gingen nog het lampenuitdraaispel doen in het overliggende bos dus daar zijn we daarna nog achteraan gesneakt om er een paar flink te laten schrikken. Mooi was wel dat Steven ons vervolgens weer door had en dus onze meiden het uit heeft laten gillen. Altijd leuk om je te verstoppen in een donker bos! Rond half 12 gingen de meiden richting bed en na een drankje met de andere leiding volgden Stef en ik iets later.
Zondag 4 juli:
Vandaag stond de eerste echte loopdag op het programma. Per auto zijn we naar Baarle Hertog gegaan om in het Belgische deel te starten met onze hike. Aangezien we de dag ervoor vergeten waren om boodschappen voor vanavond te doen moest dat eerst nog gebeuren en daarna konden we echt vertrekken richting Breehees, een klein dorpje onder Goirle. Om hier te komen volgden we eerst het Belslijntje waarna er een puzzeltocht begon waarbij we vrijwel direct al verkeerd liepen. Met behulp van een kaart en wat gepuzzel bleek dat we gelukkig niet enorm ver om gelopen waren en zonder veel problemen weer op het pad uit konden komen. Een beetje jammer was wel dat we daardoor het leukste deel van de route zijn misgelopen.
Op de camping in Breehees aangekomen zijn we neergeploft om met wat drinken of een ijsje een beetje af te koelen. De camping was een boerderij die nog deels in gebruik was, voornamelijk voor paarden. Er zat een kleine speeltuin bij en een terrasje. ‘s Avonds hebben we nog even bij het terrasje gezeten om wat te kletsen, maar we zijn redelijk bij tijds richting bed gegaan om de voeten wat rust te geven voor de volgende dag.
Maandag 5 juli:
Vandaag stond het tweede deel van de grote hike op het programma.We hebben ‘s ochtends de boel weer goed ingepakt om richting Kaatsheuvel te vertrekken. Deze dag stond in het teken van Indiana Jones en dus liepen we met een oude schatkaart waarop een route stond aangegeven naar een bepaald eindpunt. Deze route eindigde bij een ziekenhuis, waar we net op tijd konden schuilen voor een enorme plensbui. Daarna was het op zoek naar de bushalte om een stuk van Tilburg te kunnen doorkruisen per bus. Van het beginpunt van de bus gingen we naar bijna het eindpunt. Onderweg moest er een puzzel opgelost worden waaruit een coördinaat kwam. Met de GPS zouden we dan dit laatste stuk naar het punt lopen. Helaas werkte de GPS niet helemaal naar wens. Dat wil zeggen, hij herkende het (juiste) coördinaat als een plaats 400 km verderop omdat hij niet goed ingesteld was.
Na een te lange pauze zijn we na het schetsen van een oleaat via google maps op de telefoon toch maar vertrokken, waarna halverwege de GPS alsnog goed kon worden ingesteld en we daarmee verder konden lopen. Zonder veel problemen zijn we bij de camping aangekomen, al waren niet alle delen van de route even prettig, zoals het deel langs de vuilstortplaats… Op de camping aangekomen zijn Tatjana en Eliza gaan liggen terwijl de rest naar het dorp liep om een supermarkt op te zoeken. ‘s avonds aten we nasi met saté, die bij de een iets beter gelukt was als bij de ander. Helaas was ik de ander 
Een tijd geleden dat ik rijst zo slecht gekookt heb… Gelukkig hadden we meloen als toetje dus die werd met vieze slobbergeluidjes naar binnen gewerkt, wat weer bij iedereen op de lachspieren werkte. Toen we eenmaal klaar waren met het eten begon het dan ook al weer donker te worden. Na het afwassen, douchen en telefoon opladen is iedereen richting bed vertrokken.
Dinsdag 6 juli:
We hebben niet voor niets een camping op 600 meter van de ingang van de Efteling gezocht natuurlijk! Via een tussendoorpaadje langs het nieuwe bungalowpark Bosrijk kwamen we snel bij de ingang uit, waardoor we nog voor opening in het park waren! De planning was om de drukste attracties eerst te doen, dus op naar de nieuwe houten achtbaan. Onderweg kwamen we langs de Vliegende Hollander die ook erg rustig was, dus die eerst nog maar gedaan. Uiteindelijk hebben we alle hoofdattracties minimaal één keer gedaan. De Pirania, Vliegende Hollander, Python en de Joris en de Draak zelfs twee keer. Hoewel de welpen en verkenners ook door het park liepen zijn we hen erg weinig tegen gekomen. Hieruit blijkt maar weer dat de Efteling erg ruim is opgezet.
Na sluitingstijd zijn we uit het park vertrokken en richting het centrum gegaan, op zoek naar een snelle hap en een café om voetbal te kunnen kijken. Beide bleken lastiger dan verwacht… Friet hadden we ‘s middags al gegeten, dus we zochten iets van shoarma of pizza ofzo. We hebben uiteindelijk één pizzaria gevonden die open was. Een kroeg vinden was nog lastiger, die hadden ze blijkbaar amper in Kaatsheuvel. Uiteindelijk maar aan de kassier in de supermarkt gevraagd die ons doorverwees naar “ons café aan de overkant”. Ik was al verbaasd dat een supermarkt een eigen café had, maar het bleek dus dat het café gewoon ‘ons café’ heette. En daar zat blijkbaar ook heel oranjeminnend Kaatsheuvel. Uiteindelijk hebben we daar de wedstrijd prima kunnen kijken, waarbij het mij met name op viel hoe hard er gejuigd werd toen Maxima en Willem Alexander in beeld kwamen. Stef heeft zich redelijk netjes gedragen en voor de dames was het volgens mij sowieso de eerste keer voetbal kijken in een kroeg en dat vonden ze volgens mij allemaal wel gezellig. Na de voetbal zijn we luid toeterend met de vuvuzela terug gelopen richting de camping waar we ons op maakten voor wederom een wandeldag.
Woensdag 7 juli:
Oorspronkelijk zouden we vandaag naar een dorpje tussen Kaatsheuvel en Oosterhout in lopen, en daar een overnachtingsplaats zoeken. Men wilde echter liever in één keer doorlopen naar Oosterhout om het lopen maar achter de rug te hebben. We besloten om gewoon te beginnen en dan halverwege te kijken wat we zouden gaan doen. Het dagje ‘rust’ van dinsdag had iedereen duidelijk goed gedaan, want we hebben het eerste deel met een flink tempo kunnen lopen.
Eenmaal in het juiste dorp aangekomen bleek dit dorp echter toch wel een flink stuk groter te zijn dan verwacht waardoor we de kerk die we als stopplaats hadden bedacht nog wel een aardig eindje was. Hier hebben de dames uiteindelijk besloten om toch maar door te lopen, maar wel na een lange stop in het centrum van Oosterhout om daar ook te gaan koken. In plaats van een veldje ergens in de buurt zijn we uiteindelijk echt in het centrum naast de fontein en de Jumbo neergeploft. Hier hebben we een tijd lang helemaal niets gedaan voordat we aan het avondeten begonnen. Op het menu stond voor deze avond de traditionele boerenkool met borrelnoten. Helaas was er geen boerenkool te vinden in de winkel, dus we hebben geïmproviseerd met andijvie. Uitendelijk was deze avond de beste avondmaaltijd van de hele week! Zelfs Arlette die niet van borrelnoten houdt probeerde na aandringen toch een hap met een borrelnoot en daarna ging er ook een lading borrelnoten over haar andijvie
Na het afwassen met fonteinwater (de jumbo was ondertussen dicht dus we konden geen schoon water halen) zijn we langzaam op pad gegaan naar het kampterrein. Hierdoor moesten we nog half Oosterhout doorkruisen en daarna een stuk door het bos totdat we in het donker aankwamen op het terrein, waar de verkenners zich net klaar aan het maken waren voor de dropping. Na het opzetten van de tenten en wat drinken was het tijd om de voeten eindelijk wat rust te geven!
Donderdag 8 juli:
Voor vandaag stond het laatste stuk lopen op het programma, met een flinke stop tussendoor om een stadsspel in Oosterhout te gaan doen. Zoals gepland maakten we ons klaar om daarheen te gaan lopen, maar na kort overleg met Stef hebben we besloten om ze te matsen en met de auto te gaan maar dat uiteraard niet aan de dames verteld. Terwijl ik met hen bij de poort stond te wachten kwam Stef aanrijden, waarna ze boos werden omdat die luie Stef met de auto ging terwijl zij moesten lopen Toen ze in mochten stappen waren ze wel erg blij en in de auto hadden ze het er zelfs over dat ze het lopen toch wel leuk hadden gevonden, maar vooral achteraf.
In het centrum van Oosterhout hebben we een paparazzi-spel gedaan. Stef en ik moesten proberen zo veel mogelijk foto’s van de dames te maken, terwijl de dames moesten proberen om niet op de foto te komen. Stef en ik zijn begonnen met even wat drinken op het terras en daarna zijn we een rondje gaan lopen, maar de dames waren nergens te bekennen. Na nog twee keer het centrum doorlopen zagen we ze zitten bij de bakker en zijn wij naar de winkel aan de overkant gegaan om vanuit daar foto’s te maken. Later zijn we ze gevolgd naar de boekenwinkel terwijl we ons achter een klein binnen-terras verstopte. Uiteindelijk hebben ze ons gezien en besloten we om ons als echte paparazzi te vermommen en dus kocht Stef een cowboyhoed en had ik een lelijke hoofddoek op. Terwijl we ons zo vermomden zijn we de dames een hele straat lang gevolgd, terwijl we ons steeds verstopten achter auto’s
Uiteindelijk zijn we rond 15:30 terug gegaan naar Teteringen, waar we besloten om op de katjeskelder te gaan douchen en misschien zelfs te gaan zwemmen. Gelukkig bleek dat ze inderdaad enkel toegangspoortjes hadden en geen scan-systeem met kaartjes, dus we konden zo het zwembad in Het enige jammere was dan wel weer dat ik mn zwembroek vergeten was :’) Gelukkig had Stef een dubbele zwembroek bij zich waarvan ik er een kon lenen en die paste, dus dat viel weer mee. We hebben een uurtje relaxt rondgedobberd in het zwembad en na nog even douchen zijn we terug gegaan naar het kampterrein.
De dames hadden ‘s middags gekozen om deze avond slavinkjes met sperziebonen en gekruide aardappeltjes te eten wat we dan ook gedaan hebben. Een beetje jammer wel dat het spek om de slavink helemaal los liet waardoor we een stuk vlees en een stukje spek hadden in plaats van een slavink, maar op zich was het een goede maaltijd! Tijdens het eten hebben we nog leuk kunnen kijken naar de ontknoping van het kampthema van de welpen waarbij ze de grote tent helemaal vol met rook zette en die na afloop nog een kwartier na aan het roken was terwijl de hele zijkant open stond
Na het eten zijn we richting Breda gereden om daar te lasergamen. Ze hadden een hele toffe lasergame hal met allemaal niveauverschillen, sneaky doorgangen en verborgen hoeken. Uiteindelijk was ik weer net íets te enthousiast waardoor ik hard tegen een bord ben gerend waar ik een flinke blauwe plek aan over heb gehouden, maar het was het allemaal waard want ik had na Stef de hoogste score! En om eerlijk te zijn had het me verbaasd als ik boven hem zou zijn geëindigd. Het was in ieder geval leuk om weer eens te doen! Na terugkomst op het kampterrein hebben we nog wat gedronken bij de kampvuurkuil en zijn daarna weer richting de tent gegaan.
Vrijdag 9 juli:
De welpen en verkenners zijn de hele dag bezig met het afbreken van hun terrein, maar wij hebben daar niet zoveel tijd voor nodig dus knijpen er tussenuit om naar het buitenzwembad te gaan. Bij De Warande hebben we een aantal uren afwisselend in de zon gelegen en gezwommen, terwijl we ondertussen verder gingen met de quizvragen uit het puzzelboekje van dit jaar. 10 voor taal is toch elk jaar weer een succes Na het zwemmen hebben we weer eens boodschappen gedaan, deze keer voor de bbq van die avond. Na het aansteken van de bbq (en het weer uit gaan, en het weer opnieuw aansteken en opnieuw uitgaan en uiteindelijk restjes Coleman eroverheen gieten en die aansteken) hebben we onze geweldige act voor op de bonte avond geoefend en zijn we gaan eten. Eén worst wilde niet zo graag gegeten worden en heeft het gepresteerd om drie keer van de bbq te vallen, maar verder hebben we netjes gebbqt en smaakte het goed!
Na de afwas gingen we richting het kampterrein van de verkenners waar een ruimte voor de bonte avond was gecreëerd in de vorm van een zijl dat open en dicht kon en een aantal banken daarvoor. De welpen begonnen met hun act, variërend van te lange toneelstukjes tot playbacken dus niet al te interessant. Daarna waren de verkenners aan de beurt. Zij waren gelukkig al een stuk leuker, zeker met de reclames er tussendoor. Als oudste groep waren wij natuurlijk als laatst met ons dansje. Tatjana zou de boel presenteren en tijdens het couplet elke keer wat mensen uit het publiek trekken om mee te doen, maar iedereen vond ons Cowboys & Indianen-liedje zo leuk dat na het eerste couplet al alle kinderen op het ‘podium’ stonden Het was in ieder geval een geslaagde act! Na nog een korte Vuvuzela-wedstrijd zat het ‘kinderdeel’ van de bonte avond erop en gingen eerst de welpenleiding en daarna de verkennerleiding kun kampliedjes zingen waarna de welpen naar bed gingen. Voor de verkenners en de explo’s was er nog wat muziek en kon er gedanst worden en daarna was het ook voor ons oogjes toe en snaveltjes dicht.
Zaterdag 10 juli:
De laatste ochtend is altijd een beetje chaotisch. We hadden zelf ons kamp snel afgebroken en ingepakt en zijn toen de rest gaan helpen met het inladen van de vrachtwagen. Toen die eenmaal ingepakt was zijn Stef en ik samen met de andere leiding die met de auto was richting Zolder vertrokken. De dames hadden besloten dat ze met de bus mee wilden dus die kwamen later aan, wat Stef en mij de tijd gaf om op zolder de pannen af te wassen en de algemene bagage vast op te bergen voordat de vrachtwagen en de bus eraan kwamen. Nadat ook de bus bij zolder aangekomen was, werden de kampliedjes nog een keer gezongen en kon iedereen thuis weer in zijn eigen bed slapen, iets waar ik ook even goed gebruik van heb gemaakt!
Gerelateerde berichten:
