Superkoei maakt zijn naam waar!

Superkoei is natuurlijk een heldennaam, en bij een heldennaam hoort een heldendaad! Zaterdag was het tijd om eens de daad bij het woord te voegen!

Zoals wellicht bekend zijn mijn buren aan het verhuizen, of nou ja, ze zijn al verhuisd en moeten alleen de vloerbedekking er nog uittrekken en de laatste planken dumpen. Om de een of andere reden hebben ze de deur van het balkon open gezet, samen met het luik erboven en het luik bij de woonkamer. Op zich geen probleem want met de deur open kun je naar binnen en weer naar buiten als kat zijnde. Duiven zijn echter een flink stuk dommer en weten blijkbaar wel de ingang te vinden, maar niet de uitgang. Een paar dagen geleden liep ik langs het huis op het moment dat de gordijnen net verdwenen waren en zag een duif zitten. De keukendeur stond echter nog steeds open dus de duif zou wel weer vertrekken dacht ik. Die avond zat de duif er nog steeds, maar nu in de slaapkamer. Op het moment dat hij mij zo dicht bij zag staan schok hij blijkbaar en vloog tegen het balkonraam aan

De dag erna vergat ik om te kijken of hij alweer weg was maar nóg een dag later zag ik de duif nog steeds binnen zitten. Een paar dagen in een kamer zitten zonder eten of drinken leek me niet zo prettig dus had ik besloten om een reddingspoging te ondernemen als de duif er zaterdag na mn werk nog zou zitten. En zaterdagmiddag zat hij nog steeds op het randje boven de verwarming waar hij die ochtend ook al zat.

Inbreken is duidelijk niet voor mij weggelegd. Zelfs mét de deur open was het nog een flinke klus. Over een balkonrandje heen klimmen is niet zo lastig normaal gesproken, maar wel als er een vijgenboom in de weg staat. Met behulp van mn Army of Two-zakmes, dat een stuk beter bleek te zijn dan ik dacht, heb ik de vervelende takken aan mijn kant weggezaagd (dat moest toch weer eens gebeuren). Aan mijn kant zaten echter maar een paar kleine takjes want ik snoei die boom wel vaker, maar mijn buren dus niet blijkbaar, en om nou daar in het wilde weg te gaan zagen leek me niet zo’n goed plan. Echt heel handig zou het niet zijn om door de takken heen te klimmen, maar het zou wel moeten lukken met een beetje moeite, alleen zou ik nog op het andere balkon tussen de takken het balkon op moeten klimmen, en waarschijnlijk ook weer terug klimmen zonder opstapje. Met wat moeite heb ik mn klapstoeltje over het scherm kunnen krijgen en door het gat in het balkonscherm uit kunnen klappen. Ondertussen liepen Axel en Tobi met gemak even heen en weer en zat Axel op een gegeven moment zelfs rustig voor het raam van de buren naar mn gestuntel te kijken Ik ben nog speciaal even aan de voorkant gaan kijken of hij de duif ondertussen niet te pakken had gehad, maar blijkbaar was die hem nog niet opgevallen ofzo De duif was dan ook een kei in stilzitten Vervolgens mn ladder op mijn balkon uitgeklapt en met wat acrobatische toeren naar de andere kant geklommen.

Eenmaal binnen aangekomen zat de duif nog steeds boven de verwarming zonder ook maar enige intentie om naar de open keukendeur te gaan. Aangezien het lastig was om de duif naar buiten te krijgen met twee katten die me gezelschap besloten te houden heb ik eerst even gekeken of de voordeur niet op slot was. Die kon gelukkig gewoon open en dus heb ik de katten er voor uitgeschopt om vervolgens de duif naar de ondertussen geopende balkondeur in de woonkamer te jagen. Echt van harte ging dat niet want de duif liep mank en ook niet de goede kant op. Toen ik te dichtbij kwam vloog hij weer tegen het raam op. Het lijkt me toch dat je weet dat dat pijn doet als je het vlak daarvoor ook al twee keer hebt gedaan… Maar goed, dat dit een hele domme duif was, was al vastgesteld. Uiteindelijk hupte de duif toch nog het balkon op dus tijd om de beide balkondeuren dicht te doen voordat hij weer terug naar binnen zou huppen. Ik had al gecheckt dat de voordeur niet op slot was, dus terug klimmen was niet nodig dacht ik, totdat ik me bedacht dat het ook best lastig wordt om mn eigen huis in te komen zonder huissleutel Ik vond het erg slim van me dat ik mn zakmes precies onder het balkonscherm had neergelegd zodat ik er ook vanaf de andere kant bij zou kunnen, maar even mn huissleutel meenemen was blijkbaar te moeilijk om te bedenken ;’) Dus ik mocht weer terug klimmen naar mn eigen balkon, vervolgens de stoel weer door het raam proberen op te klappen zonder mn trui te scheuren aan het glaswerk en hem over het balkonscherm weer terug naar mn eigen balkon te brengen. Het was even puzzelen, maar uiteindelijk is mijn eerste inbraak toch gelukt en is de duif weer in vrijheid gesteld! Hij hupte al snel vanaf het balkon naar de tak daar tegenover en daar heeft hij minimaal twee uur gezeten. Daarna werd het te donker om ‘m nog te kunnen zien

Maar operatie Red de duif is dus gelukt! Zonder kleerscheuren zelfs en de duif heeft het overleefd! En blijkbaar heeft Axel weinig interesse in duiven, in tegensteling tot Tobi die nog een tijd vanaf het balkon naar de duif op de tak heeft liggen kijken

Gerelateerde berichten:

1. Superkoei!