Een tijdje voor de verjaardag van mijn zussen vroeg mijn niet binnenkort jarige zus of ik mee wilde doen met een cadeau. Zij had na een try-out met korte fragmenten van verschillende shows vier kaartjes besteld voor deze show, maar zij en mijn twee andere zussen samen brengt het totaal maar op drie personen waardoor ik als vierde persoon gevraagd werd. Om er een complete avond uit van te maken besloten we vooraf nog even uit eten te gaan. De voorstelling begon om 20:15 in Diligentia, dus we moesten wel rond half zes ergens aanschuiven. Helaas had mijn oudste zus die vanuit Apeldoorn ergens moest komen wat problemen met de trein waardoor we dus last minute moesten improviseren. We besloten eerst om wat te laten bezorgen, maar toen mijn zus toch nog eerder dan verwacht er was en mn vader aan gaf dat hij het écht niet erg vond als we zouden gaan zijn we de stad in gegaan om daar nog even snel wat te eten. Waar we echter geen rekening mee hadden gehouden was dat het vrijdag avond was. Dit betekende dat vrijwel alles redelijk vol zat en niet berekend was op last minute gasten. Uiteindelijk hebben we bij Havana’s een tafeltje gevonden waar we rustig konden eten om ons daarna richting Diligentia te begeven.
De voorstelling waar we heen gingen was de première dus de zaal zat helemaal vol. Ik heb redelijk wat cabaret-shows gezien, maar het merendeel was een mix van stand-up comedy en toneel. Allemaal met gesproken woorden en redelijk wat taalgrappen en oneliners, maar niets van dit alles in Bull. Sterker nog, er zit geen enkel gesproken woord in de voorstelling, wat op zich best knap is. Het zijn een aantal losse sketches zoals een baby in een box die eruit probeert te klimmen en een aantal dwergen bij sneeuwwitje. Dit allemaal door slechts één man, Erik Koller, op het podium die verder een heel aantal hulpmiddelen gebruikte waaronder een flinke lading bezems. Echt hard gelachen heb ik niet, ik ben toch meer van de gesproken vorm van cabaret, maar de show was wel leuk om te zien en weer eens wat anders dan normaal. Overigens was de laatste scene met toiletpapier wel echt geweldig 
Aangezien het de première was, bedankte Erik Koller uitgebreid alle mensen die dit mogelijk hadden gemaakt, waardoor ook direct duidelijk was dat het een erg positief punt was dat er in zijn voorstelling niet gesproken werd Veel ‘uh’ en vooral teveel woorden maakte dat dit gedeelte veel te lang duurde. Zelfs een huwelijksaanzoek met toiletborstels kon daar weinig aan veranderen. Een première zou ik dus niet zo snel meer heen gaan en ook niet naar een andere voorstelling van Erik Koller aangezien het gewoon niet mijn stijl van cabaret is, ook al ben ik stiekem wel benieuwd naar zijn vorige voorstelling. Het was in ieder geval een erg gezellige avond en leuk om weer eens met mn zussen op stap te zijn geweest!
Geen gerelateerde berichten
