Zomerkamp 2009 ~ part 2

Woensdag
Na de lange verhuizing van dinsdag en de vreugde om het weer kunnen douchen is besloten om het mountainbiken van woensdag te verplaatsen naar de vrije vrijdag, waardoor we vandaag dus een vrije woensdag hadden en iedereen een beetje kon bijkomen. Onze camping lag aan de rand van het Belgische stadje Coo, bekend van de watervallen van *insert tromroffel* Coo! Om de watervallen heen hebben ze echter een klein pretpark gebouwd wat tegenwoordig omgedoopt is tot Plopsa Coo, inderdaad een pretpark met kabouter Plop, Mega Mindy, Piet Piraat en alle andere Vlaamse kinderhelden.

Plopsa Coo werkt met een punten of dagkaart systeem, waardoor het park vrij toegankelijk is maar je dus betaalt per attractie. Voor ons wel relaxt dus want wij konden als leiding heerlijk op een terrasje zitten met uitzicht op de waterval terwijl het tuig zich vermaakte in Plopsa Coo. Het zonnetje scheen heerlijk en de broodjes braadworst smaakten ook goed. Op zulke momenten is het wel erg zwaar om leiding te moeten zijn… Qua entertainment was het alleen wel een beetje matig geregeld. Kabouter Plop kwam af en toe optreden, maar wel in het Frans, terwijl alle bezoekers vlamingen waren…

Na het terraszitten zijn we teruggegaan naar de camping om daar te gaan rivierzitten, wat wel erg fris was, en daarna gezellig met zn allen te gaan puzzelen. 10 voor taal-rebussen zijn toch niet zo makkelijk als ze lijken is iedereen achter gekomen Na het puzzelen was het ondertussen etenstijd geworden, en voor vandaag stond macaroni op het programma. Wederom waren we als leiding erg blij dat wij een eigen kooksetje bij ons hadden en dus als eerste smakelijk aan onze maaltijd zaten terwijl anderen net hun macaroni aan het koken waren.

Voor ‘s avonds hadden we wat entertainment geregeld op Plopsa Coo. Toen we aan kwamen lopen was de surinaamse/antiliaanse/negerdrumband net klaar en begonnen de hawaii-broeders of iets wat daarop leek aan hun optreden: een jongleer-act. Op zich deden ze best knappe dingen, maar het ging ook beschamend vaak fout, alleen bij het messengooien niet gelukkig! Na deze act ging het licht uit en draaide iedereen zich om naar de overkant van de rivier waar ze vuurwerk afschoten. Waarschijnlijk had het op de maat van de muziek gemoeten, maar lukte dat niet helemaal… Desondanks was het best een leuke show en een mooie bonus! Na het vuurwerk ging de muziek weer aan en was er nog een soort disco waar de explo’s zich wat te oud of juist te jong voor voelde. Zelfs op Thriller, waar ze tijdens de kampviering nog een dansje op hadden gedaan, danste ze niet, terwijl wij als leiding achter op de houten rand druk aan het dansen waren en de explo’s steeds dieper in hun stoelen wegdoken om maar niet met ons geassocieerd te worden En echt werken doet dat niet als je dezelfde trui aan hebt allemaal

Donderdag
Vandaag was de challenge-dag. De leukste en vieste dag van het kamp (terwijl de grotten al aardig vies waren en we ook nog zouden gaan mountainbiken…). De dag begon met een flinke wandeling over de berg, richting het vakantiepark Stavelot. Hier aangekomen begonnen we met tokkelen. Via een wiebelbrug met planken moest je naar de overkant en dan daar een deel van de berg op. Vanaf hier werd je aan de tokkelbaan gezekerd en mocht je zo de afgrond in springen. Eng maar leuk!

Nadat iedereen die wilde twee keer was geweest gingen we door naar de visvijver die meer een visrivier leek. Hier gingen we, of nouja de explo’s, vlotten bouwen. Opvallend genoeg waren de buren die geen knooptechnieken kenden een stuk eerder klaar en was hun vlot slootwaardig. Het vlot van ons duurde echter een stuk langer om te maken, maar viel kwalitatief flink tegen. Het vlot lag nog geen minuut in het water of de eerste ton vloog los Wat ze precies bij de gidsen en verkenners leren weet ik niet, maar in iedergeval geen nuttige dingen zoals vuur maken, pionieren en vlotbouwen. Elke verkenner-leiding zou zich schamen als ze de knopen die de explo’s hadden gemaakt hadden gezien.

Na het drama van het vlotvaren dus snel door met de volgende activiteit: touwbruggen. Over de sloot waren verschillende soorten touwbruggen gehangen. Natuurlijk de bekende apenbrug, maar ook een lusjesbrug en een brug bestaande uit los hangende in stukken gezaagde pionierpalen. Tussen de bruggen liep achterlangs een pad met een kleine plas water over dat pad. Aangezien men er vanuit ging dat ze toch al vies zouden gaan worden liepen ze uiteraard niet om de plas heen, maar er doorheen. Alleen was het plasje iets dieper dan gedacht en zakte je zo tot je knieën in de modder Daarna dus maar de visvijver/sloot in om schoon te spoelen. Nadat iedereen uitgespetterd was gingen we boogschieten in teams. Ik vormde samen met Stef een team en verder was het per tent verdeeld. Iedereen had een waterfles gevuld en het was de bedoeling deze lek te schieten. Het team met de lekste fles aan het eind had gewonnen. Het ging redelijk gelijk op, totdat ik doorhad dat wij één pijl met botte punt hadden. Door die tegen de fles te schieten viel te fles om en liep hij sneller leeg. Het behoeft geen uitleg welk team deze wedstrijd heeft gewonnen natuurlijk

Een plaspauze en semi overval op het vakantiepark-winkeltje zorgde ervoor dat iedereen weer een beetje bijgetankt was en klaar was voor de challenge tocht. We begonnen wederom bij de tokkelbaan waar we de rivier over moesten steken, maar in plaats van over de brug heen (die gewoon open was) gingen we er onderdoor, dwars door het ijskoude water Na een flinke klim de berg weer op gingen we langzaam afdalen waarbij we een aantal ‘obstakels’ tegen kwamen. De eerste was een rioolpijp waar we doorheen moesten. Nadat we daar doorheen zijn geklommen werd er geprobeerd om elkaar in de pijp te passeren. Ik heb me er niet aan gewaagd, maar het is bijna iedereen gelukt met wat aparte foto’s als resultaat (helaas met padvinders erop, dus niet hier te bewonderen). Een stukje verder kwamen we bij de natuurlijke glijbaan uit. Dit zijn wat gladgesleten rotsen met daaronder een waterbassin om je op te vangen. De onnatuurlijke glijbanen glijden wel beter, maar dit was ook best leuk voor een keertje!

De volgende uitdaging was een grote kooi gevuld met modder. Aan één kant kon je de kooi in waarna hij werd afgesloten en je als groep er weer uit moest proberen te komen via een gat bovenin, waar je niet zomaar bij kon komen. uiteindelijk heb ik gefungeerd als opstapje wat me de nodige modderspetters in mn gezicht opleverde en vooral hele vieze handen, maar gelukkig zaten we bij de rivier dus alles was zo weer schoon! De rest van de route hebben we langs de rivier gelopen, hobbel op, hobbel af, langs de brug die we de heenweg niet gebruikte. Uiteindelijk kwamen we bij een kaal stuk waar volgens Sebas écht een touwbrug stond vroeger. Nu niet meer, dus dat werd de rivier oversteken, maar nu zonder houvast wat best spannend was Daarna nog een stuk door het bos, waarvan een stuk met lange bomen waar allemaal kledingstukken in hingen.

Een eindje verderop kwamen we een groepje hele vieze mensen tegen en moest iedereen zijn tas met schone kleding en andere dingen achterlaten. Door een stroompje te volgen liepen we uiteindelijk de berg weer helemaal op om daarna een ander stroompje weer naar beneden te volgen. Dit stroompje bestond uit een modderig paadje, wat steeds modderiger werd en uiteindelijk stond je tot je schouders in de drap. Lopen gaat dan niet meer (je voeten zuigen vacuum in de modder, en na de halve modderpoel gaf ik het op) dus proberen te zwemmen was de enige manier om de overkant te halen. Nadat iedereen dus erg vies het modderpad had afgelegd was het wederom tijd voor een bezoekje aan de naastgelegen rivier om weer helemaal schoon te spoelen, wat niet is gelukt. ‘s Avonds tijdens het douchen kwam ik nog op een heel aantal plaatsen modder tegen terwijl ik dacht dat ik alles goed had afgespoeld. De dames gingen zich omkleden in de algemene toiletten van het landalpark, en na een kwartiertje ging ik eens kijken waar ze bleven. Ik kom die toiletten binnen en gelijk kwam een enorme stank me tegemoet, terwijl die toiletten zelf erg schoon waren voor onze komst. De vloer zat onder de modderstrepen en de heerlijke zwavelgeur die daarbij hoort. Ik heb echt medelijden met de mensen die na ons nog die toiletruimte in zijn gegaan en vooral met de schoonmaakster En dat terwijl er nog wel een bordje met “niet betreden met natte schoenen” op de deur hing Padvinders

Na de wandeling terug richting de camping zijn we gaan koken. Vandaag stond aardappelpuree met boontjes/doperwten en rookworst op het programma. De slechtste maaltijd van de week, maar desondanks ging het er goed in! Na het eten wat gedronken en gekaart bij het huisje van de camping, om rond half 12 richting de tent te vertrekken.

Vrijdag
De laatste dag alweer. Vandaag zou eigenlijk een rustdag zijn, maar is de mountainbikedag geworden. Iedereen kreeg een mooie mountainbike en uberhippe helm waarmee de route kon beginnen. Nou was de laatste keer dat ik echt gemountainbiked heb toen ik 14 was, een mooie 11 jaar geleden, en toen ben ik op een gegeven moment over mijn stuur heen gevlogen en gigantisch hard op mijn plaat gegaan. Vreemd genoeg vond ik het omhoog fietsen dus leuker dan het afdalen (met uitzondering van het laatste stuk met asfalt uiteraard!). Al die losse stenen vond ik maar niks en echt grip heb je niet. Desondanks was het wel een erg leuke route, een stuk heftiger dan de voorgaande keren toen het toch allemaal redelijk vlak was. Grote valpartijen bleven gelukkig uit, alleen de jongens vielen over elkaar heen met wat kleine schaafwondjes als gevolg. En later reed een van hen toen hij probeerde op te stappen nog de afgrond in, maar ook daar hebben we hem zonder kleerscheuren uit kunnen redden. Iedereen vond het in iedergeval een geslaagde activiteit! We waren rond 2 uur terug, dus nog tijd genoeg voor iedereen om een bezoekje te brengen aan Plopsa Coo. Met Sebas en Stef heb ik nog een hele tijd doorgebracht op het terras (ja, leiding zijn is wederom erg zwaar) om uiteindelijk de avond af te sluiten met nasi en een groepsfoto voor de waterval. Na een aantal potjes een-en-dertigen (wat ze gewoon niet kende De jeugd van tegenwoordig…) zijn we terug naar de tent gegaan om de volgende ochtend weer vroeg richting Nederland te vertrekken.

Zaterdag
De zaterdag was niet echt een spannende dag. Rond half 10 begonnen we aan de terugreis, Sebas en de kids lopend, Stef en ik met de auto. De tenten mochten ze in de auto gooien, dus dat was een mooie meevaller voor ze. Rond half 12 waren we terug in Nederland waar we alvast de tenten hebben uitgehangen zodat dat niet meer gedaan hoefde te worden en zijn Stef en ik naar huis vertrokken om 2 uur later weer bij de zolder te staan om de rest te ontvangen. Ze hebben het allemaal erg naar hun zin gehad volgens mij! Nu is het afwachten of ze het leuk genoeg vonden om volgend jaar nog door te gaan… Voor de leiding was er ‘s avonds nog een bbq en hebben we de foto’s van elkaars kampen bekeken wat leuk was om te zien! Ik ben in iedergeval benieuwd naar volgend jaar! Ik hoop zweden, noorwegen of schotland er doorheen te pushen, maar daarvoor moet er ook een grote bak met geld gevonden worden…

Gerelateerde berichten:

1. Zomerkamp 2009: De Belgische Ardennen