Ik heb al vele gebieden in de Franse Alpen bezocht. Trois Vallee, Tignes, Les Sybelles, Serre Chevalier, La Plagne… Vrijwel alle grote gebieden ben ik wel eens geweest alleen Les Deux Alpes was ik nog nooit geweest, tot afgelopen weekend dus.
Het pistekaartje
Les Deux Alpes is een gebied dat vooral bekend is vanwege de mogelijkheden voor zomerskiën. Het dorp is daardoor van opbouw ook heel anders, aangezien er ook in de zomer nog mensen aanwezig zijn en het naast een skigebied ook een algemeen buitensport gebied is. Zo ligt er een rodelbaan waar je in de zomer vanaf kan roetsjen en waren veel skiwinkels al langzaam aan het overstappen van ski’s en snowboards naar mountainbikes en wandelschoenen. Doordat het geen grote leegloop is zoals in veel andere gebieden heeft het dorp ook een andere uitstraling en oogt het veel gezelliger. Het echte centrum heeft een dorpskern die een stuk groter is dan die in Val Thorens en daarnaast is er nog het studentengedeelte Les Deux Alpes 1800 en is er ook nog een 1200 variant die een stuk buiten de rest van de stad ligt. Hoe het dorp in de zomer is weet ik niet, maar hoe het in de winter is wel.
Spot de waterval
De basis van het gebied
Les Deux Alpes is een skigebied dat qua opzet veel verschilt van de standaard skigebieden. In de meeste skigebieden zijn er een aantal dorpjes en kun je met pistes en liftjes van het ene dorpje naar het andere dorpje skiën, waardoor je een mooie route uit kan stippelen. Les Deux Alpes zit echter anders in elkaar… Het enige echte dorp in het skigebied is Les Deux Alpes en daar is het skigebied omheen gebouwd. De ene alp (titelverklaring!) was al gesloten (die pistes waren echt groen) maar de andere alp had nog voldoende te bieden en was ook veel groter. Op de gletsjer van deze alp kan zelfs zomers geskied worden. Vanaf het dal naar de gletsjer hoef je maar één liftje te pakken, en dat is nou gelijk het rare van dit gebied. Normaal is het één liftje naar de top, kleine afdaling en nog een liftje naar de hogere top. Les Deux Alpes bestaat echter maar uit één grote top met drie niveau’s. Op deze niveau’s komen enkele liftjes samen en ze lijken dan ook een beetje op een soort pleintje zoals ook in Courchevel. Zo’n pleintje is wel gezellig enzo, en makkelijk voor restaurantjes, maar voor snowboarders is het een hel. Elke keer weer is het veel vaart maken om het volgende stuk van de afdaling te kunnen halen om vervolgens vol in de remmen te moeten voor een kind dat vanaf de andere kant aan komt waggelen en zomaar ‘oversteekt’. Na de tweede keer een end lopen besloot ik niet meer te remmen voor kinderen, en gelukkig voor de kinderen letten zij daarna ook beter op.
Een gesloten boardercross binnensneaken
De pistes
Een ander groot minpunt van één hele lange piste is dat deze niet continu een goede hellingsgraad kan hebben, maar ook regelmatig erg vlak is. Elke dag moesten we bijvoorbeeld een stuk groene piste waar geen alternatief voor was. Erg fijn ‘s middags als iedereen terug naar het dal moet. De dalafdaling was sowieso niet optimaal. Er was vanwege het seizoen nog maar één piste open en zelfs die had eigenlijk al dicht moeten zijn want zwart moet zwart zijn vanwege de steilheid en smalheid, niet vanwege het gebrek aan sneeuw. In het goede deel van het seizoen dan is de dalafdaling echter nogsteeds slecht aangezien je dan slechts de keuze hebt uit twee zwarte en twee groene pistes. Het lijkt wel alsof ze de tussenmaat gewoon niet kennen.
Wel leuk waren de speciale Slide-pistes waarmee ze het gebied toch iets speciaals proberen te geven. Deze pistes zijn op een aparte manier geprepareerd zoals de Canyon welke een soort halfpipe met bochten is, en de Coulouir ofzo die vergelijkbaar is met de boardercross, maar dan wat vrijer opgezet. Zeker de moeite waard om eens te pakken dus. Daarnaast heeft het gebied ook nog een erg uitgebreid gedeelte om te springen en te grinden over rails enzo. Aan mij niet besteed, maar wel vermakelijk om te zien wat sommige mensen allemaal kunnen. De echte boardercross was helaas gesloten (ze waren druk aan het schuiven met sneeuw, we werden zelfs weggestuurd toen we onder het touw door gesneakt waren!). De kleine (kinder)cross was wel open en ook best aardig.
Alles kan kapot, ook eitjes!
In de lift
Wat betreft liften valt er weinig te klagen in Les 2 Alpes. De ligging is soms niet echt optimaal (heuvel op bijvoorbeeld) maar de liften zelf zijn erg goed. Eén grote gondel, meerdere eitjes en een lange snelle lift helemaal naar de top. Ook de achtpersoons naar de top ging erg snel en in het gewone gebied zijn sleepliftjes amper te vinden. In het gletsjergedeelte zijn deze echter wel, daar mag je aftrappen met een anker-liftje, het rottigste soort liftje dat er is. Het spreekt voor zich dat we de gletsjer dus niet op geweest zijn. Gezien de slechte pistes naar het dal zijn veel liften ingesteld op vervoer naar beneden. Helaas werkt dat niet altijd zoals dat hoort, want op de terugweg met de kleine rode eitjes waren we met twee eitjes aan elkaar vast geraakt waardoor de eitjes helemaal schuinhingen en ik niet op het bankje kon blijven zitten zonder er af te schuiven. Comfortabel is anders… Maar we mochten dan ook geen twee eitjes tegelijkertijd meenemen, dat is asociaal, aldus de lachende liftmeneer die ons beneden opving. Vanuit de cabineliften kun je ook relaxt rondkijken en aangezien er wel sneeuw lag, maar niet enorm veel, hebben we zelfs een marmot gespot! Of een bever… Het had in iedergeval een grote platte staart zo leek het, en het liep heel traag waggelend. Jaja, je maakt nog eens wat mee!
Soms was de sneeuw heerlijk en het zicht goed
De aprés ski
Aprés ski is overrated. Na een dag druk skiën of snowboarden heb je daar meestal gewoon weinig zin meer in, maar desondanks zijn er altijd nog de ‘laat naar bed, laat beginnen’-types. Deze types hadden echter pech, want het hele dorp (het 1800-deel) was uitgestorven. De dag na de welkomstborrel sloot het plaatselijke Hollandse café definitief zijn deuren en ook de veronicabar werd alweer opgedoekt. Nee, een gezellige eindweek kennen ze hier zeker niet 
Maar mocht je echt in het seizoen gaan dan is het voor de aprés ski een erg goed gebied, het zal niet veel onder doen van Val Thorens.
En soms was het slecht
Conclusie
Het gebied zit raar in elkaar, pistes zijn te vaak plat maar daarentegen zijn er ook leuke speciaalgevormde pistes. De liftjes omhoog zijn supersnel en ook de aprés ski zal het grootste deel van het seizoen zeer geslaagd zijn. Desondanks heb ik voorlopig niet de behoefte om nog terug te keren naar Les Deux Alpes. Ik heb in het weekend dat ik er was alles wel gezien en gedaan, en zo spectaculair is het ook weer niet
Gerelateerde berichten:
