Het mooie van het hebben van een Pathé-pas is dat je ook naar films gaat die je anders nooit had gezien. Van een deel daarvan is het jammer dat je die toch hebt gezien (The Love Guru bijvoorbeeld, slechtste film ooit), van een ander deel is het juist wel leuk (Frost/Nixon en Mongul bijvoorbeeld). Wat ik precies van hondenhotel moet vinden weet ik eigenlijk niet. Het is een echte kinderfilm met schattige hondjes in de hoofdrol. Ik heb alleen helemaal niks met honden. Ik vind het over het algemeen maar vervelende beesten die je altijd laten struikelen. Nou doen katten dat ook wel, maar die zijn wat kleiner, dus dan val je minder ver ofzo. Maar goed, de trailer zag er eigenlijk wel leuk uit met allemaal zelf-gefabriceerde automatische voederapparaten enzo en dus zat ik vorige week weer eens met mijn nichtje in de bioscoop.

Hoewel Hondenhotel (Hotel for Dogs in de Engelstalige versie) geen Disney-film is, had je die sticker er zo op kunnen plakken. Het gaat over twee zielige kinderen die wees zijn en in een pleeggezin zitten met ouders die alleen maar met zichzelf bezig zijn. Alleen hebben Andi en Bruce al een hele rits pleegouders versleten en dus moeten ze het er maar mee doen, of ze worden gescheiden geplaatst. Hun hondje Vrijdag mag niet bij hen wonen, en woont dus overdag op straat. Wat overijverige asielmedewerkers plukken Vrijdag echter van de straat en dus moet er een nieuw onderkomen voor Vrijdag gevonden worden. Heel toevallig vinden ze een oud verlaten hotel midden in de stad (tot zover het realisme) waar Vrijdag naar binnen glipt. In het hotel zitten al twee honden die toegeeigend worden en een vriend komt hen later nog drie honden brengen, waarna ze het hotel onder handen gaan nemen zodat de honden zich ook vermaken als ze allemaal op school zitten. 1+1 =3, dus een paar dagen later zit het hele hotel vol met honden en zijn alle primaire levensbehoeften geautomatiseerd, inclusief het uit het autoraam hangen.

Hondenhotel is geen ingewikkelde film, gewoon alleen kijken zonder nadenken is voldoende. Sterker nog, als je gaat nadenken dan is het eigenlijk best een slechte film. Zo kritisch moet je zo’n dergelijke film echter niet bekijken. Ik zal niet klagen over de belabberde voice-acting en het matige plot, maar dit is geen film om in je eentje te kijken. Niet omdat hij zo eng is ofzo, maar omdat het allemaal teveel op kinderen is gericht en het daardoor voor volwassenen echt heel weinig te bieden heeft. Er is genoeg aanbod aan echt leuke films, dus dan kan je deze gerust laten schieten. Of je moet echt heel veel van honden houden natuurlijk…