Afgelopen dinsdag ben ik voor het eerst naar een concert geweest 
Natuurlijk ben ik al eerder bij festivals en optredens enzo geweest, maar een optreden ergens binnen waar je ook daadwerkelijk kaartjes voor moest hebben omdat het een bekende band was, nog nooit. Als semi-afscheidspresentje had ik via FOK! een kaartje gekregen voor het SingStar-concert van Guus Meeuwis in de Melkweg in Amsterdam. Debbie en haar vriendin Lenneke hadden ook kaartjes, dus ik kon mooi met hen meerijden. Ik had met Lucas VIP-kaartjes dus wij hadden wat later afgesproken, dus ik ben in mn eentje nog even gaan eten bij de Burger King.
Toen Lucas ook gearriveerd was zijn we naar binnen gegaan. Onze VIP-tickets bleken niet zoveel voor te stellen helaas. 5 bonnen voor een drankje en eventueel een uitrijkaart (die niet nodig was omdat we dit niet van te voren wisten en dus aan de andere kant van Amsterdam gratis geparkeerd hadden). Binnen werden al druk allerlei SingStar-liedjes gezongen want de winnaar ging er ook vandoor met een mooi prijzenpakket in afwachting van Guus. Verder stonden er in de hal een aantal SingStar-consoles en hingen er SingStar-banners, maar ik had eerlijk gezegd wel wat meer SingStar verwacht. Hebben ze zo’n mooi podium op op te zingen, moeten de deelnemers alsnog in een hoekje zingen zonder dat iemand er wat van hoort, want over de speakers werd hele andere muziek gedraaid. Het zou leuk zijn geweest als ze die muziek gewoon hadden uitgezet en SingStar op groot scherm lieten spelen. Maar goed, misschien was daar ook wat minder animo voor geweest…
Toen het concert eenmaal ging beginnen kwam Guus op met een meisje die een wedstrijd op radio 538 had gewonnen. Zij mocht het eerste en het laatste liedje met Guus als een duet zingen. Op zich een leuk idee natuurlijk, ware het niet dat ze iemand hadden uitgekozen die dus echt niet kon zingen 
Als dat meisje zichzelf terug zou zien zou ze zich echt doodschamen, zo slecht was het Beetje vreemd dat ze daar niet op gelet hebben bij de wedstrijd, want volgens mij moest die persoon juist goed mee kunnen zingen. Maar goed, ze stond er wel op het podium en deed het buiten de zang best aardig, dus rescept voor haar! Na het eerste liedje, waarbij hetzelfde liedje uit SingStar op de achtergrond werd getoond op groot scherm, begon het echte concert van Guus. Vele bekende liedjes zijn er langsgekomen, en ook een aantal voor mij onbekende liedjes. Halverwege stopte hij om wat stukjes van liedjes van andere artiesten te zingen zoals Dochters van Marco Borsato en Malle Babbe van Rob de Nijs om daarna weer verder te gaan met zijn eigen repertoire. Daarna komt weer het standaard kunstje van het einde van het concert, maar tóch nog een totaal onverwachte toegift. Geen idee waarom dat gedaan wordt bij concerten eigenlijk. Als de hele zaal schreeuwt voor meer oké, maar er werd niet eens echt geschreeuwd ofzo, dus het was gewoon een standaard riedeltje. Wat het nut daarvan is begrijp ik niet echt, zeker als je ‘toegift’ niet één liedje is, maar drie liedjes. Het laatste liedje mocht de winnares ook nog even meezingen en toen zat het concert er echt op. Ik vond het een erg tof concert. De zaal was redelijk klein wat het wat intiemer maakte en na een paar liedjes zat de sfeer er wel goed in. Vrijwel alle bekende liedjes heeft hij gezongen, alleen Geef mij nu je angst ontbrak. Maar goed, dat is misschien ook niet echt een geschikt liedje voor in zo’n zaal.
Terwijl we na afloop wachtten tot de rij voor de garderobe een beetje was afgenomen maakte Lenneke en Debbie de laatste drankbonnen op. Lucas was ondertussen alweer vertrokken. Hij moest drie over elf zijn tram hebben om nog thuis te kunnen komen (dat krijg je als je in Groningen woont). Daarna nog even een bezoekje aan het toilet, waar bleek dat ik niet de enige was die dacht dat er halverwege een spiegel in de toiletruimte zat waardoor ik de achterste deuren gewoon niet had gezien :’) Maar ook dat is gelukkig goed afgelopen. Na nog een oliebol eten op het Leidscheplein gingen we weer richting huis, na een erg leuke avond!
Geen gerelateerde berichten
