Tot en met de bovenbouw van de middelbare school vond ik het grootste deel van de geschiedenislessen erg interessant. Niet die oertijd-onzin waarin mensen nog half apen waren, maar met name de wereldgeschiedenis van de 20e eeuw. Natuurlijk is de Tweede Wereld-oorlog daar een heel groot onderdeel van geweest en erg interessant, maar een stuk minder vaak belicht is de Eerste Wereldoorlog terwijl die minstens net zo interessant is. Zeker de invloed van die oorlog op de landkaart van Europa. Andere delen van de geschiedenis die ik zeker de moeite waard vond was de Russische revolutie met de kolchozen en sovchozen en de Amerikaanse crisis met de New Deal. Een andere grote gebeurtenis in de Amerikaanse geschiedenis is de Watergate-affaire, die ook aan bod gekomen is in zowel de geschiedenislessen als bij maatschappijleer.
Voor de mensen die niet opgelet hebben tijdens die lessen, het Watergatehotel was een groot hotel waar een aantal mannen werden opgepakt wegens inbraak. Deze inbraak was om afluisterapparatuur te verplaatsen of nieuwe informatie te verzamelen. Hoe dan ook, de dieven werden in verband gebracht met gestolen informatie op verzoek van Nixon en dat alles leidde ertoe dat Nixon uiteindelijk de eerste (en volgens mij ook nogsteeds enige) president was die ontslag heeft genomen.
Op dit moment ongeveer begint de film. Nixon is in het nauw gedreven en moet ontslag nemen. Presentator David Frost ziet de uitzending waarin Nixon het witte huis verlaat en hoort dat er vele miljoenen mensen naar gekeken hebben en hij besluit de ex-president uit te nodigen voor een interview. Nixon ziet dat, vooral vanwege het geld, wel zitten en aangezien Frost voornamelijk een entertainer is en geen serieuze journalist zien Nixon en zijn crew een goede kans voor de ex-president om zijn naam te zuiveren. Aangezien Nixon een persoon non grata is op dat moment gaat het vinden van een geldschieter voor het programma niet echt van een leien dakje want geen omroep wil in het programma investeren en het particulier uitbrengen levert ook de nodige problemen op omdat adverteerders niet geassocieerd willen worden met Nixon. Alles hangt dus af van de kwaliteit van het interview en vooral of Frost eruit kan halen wat heel Amerika graag wil horen.
De film wordt steeds onderbroken door korte documentaire achtige stukjes. De mensen die een belangrijke rol spelen in de film vertellen dan iets over hoe ze er achteraf over dachten. Dit geeft de film een extra realistisch tintje, vooral ook omdat deze reacties linea recta gequote kunnen zijn. De film zelf is eigenlijk alleen interessant voor de liefhebbers. Hij komt erg traag op gang en je moet interesse in de watergate-affaire hebben om de film uberhaupt interessant te vinden. Daarnaast is ook de nodige voorkennis nodig om alles goed te snappen. Weet je helemaal niks van Nixon dan zul je het belangrijkste punt van de film niet mee krijgen en dat is zonde, want als je wel de interesse en voorkennis hebt dan is het een goede film met geweldige acteurs. Alleen al Frank Langella is als Nixon zeker het bekijken waard!
Geen gerelateerde berichten
