De Scout-in 2009

Scouting bestaat komend jaar 100 jaar Dat betekent een groot feest dat werd afgetrapt op de Scout-in 2009. Voor de n00bs onder ons, de Scout-in is een evenement dat elke twee jaar georganiseerd wordt voor het scoutingkader (leiding, bestuur en andere mensen die actief zijn voor de groep). Het is van vrijdag tot en met zondag met overdag wat workshops en spelletjes en dan ‘s avonds een groot feest, en scoutingfeestjes doen echt niet onder van hockeyfeestjes. Ik denk zelfs dat scoutingfeestjes nog een paar treden boven hockeyfeestjes staan, maar goed. Nou was ik twee jaar geleden geen leiding, en twee jaar daarvoor was ik pas net leiding, dus eigenlijk was nu hét moment om voor het eerst naar de Scout-in te gaan, maar helaas wilde er verder niemand van de groep mee. Beetje jammer dus. Gelukkig bleek een mede FOK!ker ook wel geinteresseerd te zijn in een bezoekje aan de scout-in maar had ook hij geen gezellige medeleiding en dus gingen we met zn tweeën op weg naar Liempde, het dorpje bij Boxtel waar de Scout-In gehouden werd.

Aangezien we beide nog bezigheden hadden op vrijdag (Yuri had tot laat les in Nijmegen en ik had een wedstrijd) was het plan om pas op zaterdag te gaan. Na een iets later vertrek dan gepland (vertraging met de trein wat op zich niet helemaal verkeerd uit kwam omdat ik na de wekker weer in slaap was gevallen en dus wakker werd gebeld door Yuri dat hij vertraging had). Uiteindelijk waren we rond 11 uur op het terrein en gingen we op zoek naar een plek voor de tenten. Volgens de kaart zou dat niet zo’n groot probleem moeten zijn omdat er enorm veel kampeerruimte was, maar in werkelijkheid viel dat nogal tegen… Het eerste (en grootste veld) stond helemaal vol, met uitzondering van één plekje aan de rand dat blijkbaar als openbaar toilet gebruikt werd. Ook de ene kant van het andere terrein stond helemaal vol, dus bedroefd gingen we op weg om terug te gaan naar terrein 1, totdat we besloten toch nog even naar de andere kant van het terrein te lopen waar nog enorm veel ruimte was Daar dus rustig de tenten opgezet (waarbij gezegd moet worden dat mijn tent veel beter stond dan die van Yuri) en daarna eens kijken wat er allemaal te beleven was.

We hadden een mooie kaart gekregen met daarop 8 vlakken. Als we voor elk vlak een sticker hadden verdiend dan konden we de kaart bij de scoutshop inwisselen voor een geheimzinnig kado. Kleuterschoolniveau dus, maar het gaf de middag wel iets meer een doel. Na een kort rondje over het terrein zijn we begonnen met eendjes schieten. Nee, dit is niet zo dieronvriendelijk als het klinkt want we schoten namelijk met rubberen pijltjes op houten eendjes. Tenminste, dat probeerden we, maar dat was een stuk moeilijker dan het leek Uiteindelijk is het toch gelukt, maar in plaats van zo’n felbegeerd stickertje kregen we een rubberen S.C.O.U.T.S. bandje. Goed, iets anders proberen dan maar… Door middel van het spelen van oud hollandse spelletjes konden we kijken waar onze competenties lagen. Echt kloppen deed het niet want mijn competenties voor spel lagen heel erg laag, terwijl ik voor code (wat een soort maatschappelijk bewustgedoe is volgens mij) heel hoog scoorde omdat dat spelletje nou eenmaal simpel was. Maar uiteindelijk alles gedaan en netjes ons eerste stickertje verdiend . Ondertussen was er plaats bij het bordjes schilderen en dus gingen ook wij onze bijdrages leven aan de drie 100-bordjes. Ik heb mijn bordje veranderd in een mooie weg met auto’s en Yuri heeft er iets kunstzinnigs van gemaakt. Het eindresultaat later die dag zag er erg leuk uit! Na het verven (waar we weer een sticker voor kregen ) even tijd voor een korte break en muntjes halen om ook daadwerkelijk iets te kunnen nuttigen gedurende de break. Voor 4 euro kreeg je vijf muntjes. Fris was 1 muntje, bier 2 muntjes, friet 3,5 en broodjes hamburger of kroket 4. niet goedkoop dus, maar wel betaalbaar. Bij je eerste drankje moest je wel eerst nog 2 muntjes ‘borg’ betalen voor een wisselbeker met Scout-In logo erop.

De oorlogswond van de survivelbaan

Na een gezonde lunch met friet en cola was het tijd om te kijken wat er verder nog was. De survivelbaan konden we natuurlijk niet zomaar links laten liggen en dus was het schoenen uit en kijken wie het eerst aan de andere kant van dit opblaaskussen was. Helaas had ik de survivelbaan een beetje onderschat. Ik dacht van ik neem een harde aanloop, spring erop en glij dan zo onder de eerste hindernis door. Helaas remde het kussen enorm af, waardoor ik nu dus twee flinke schaafwonden op mijn ellebogen heb en een geschaafde pink. Gelukkig had ik een lange broek aan . Yuri had hetzelfde afrem probleem maar dan nog net ietsje meer, dus uiteindelijk kwam ik als eerste over de finish!

Bij de stand van intercamp kon je van dun metaal en een aantal mallen je eigen Franse Lelie maken, wat we uiteraard gedaan hebben. Terwijl we bezig waren kwam Maxima langs met een enorme stoet mensen om haar heen. Eén van de mensen bij ons aan tafel had ook een foto gemaakt met de camera boven zijn hoofd en daardoor een foto van alleen de borsten van Maxima erop :’) Nadat ze even bij de stand naast ons had gekeken en misschien ook nog iets gedaan heeft liep ze weer langs terug naar waar ze vandaan kwam. Ze heeft toen nog een hele tijd in een tent gezeten om met mensen te praten en al die tijd stond er ook een hele groep mensen voor de tent te wachten totdat ze er weer uit zou komen om in de auto te stappen. Echt enorm kansloos, maar die mensen moeten er ook zijn. Mijn Franse Lelie is niet helemaal geworden zoals het zou moeten, maar goed genoeg! Hij is in iedergeval mooier dan die van Yuri (dat waren zijn eigen woorden!) Na het leliemaken (en sticker verdienen!) nog even langs de digitale hoek gegaan om daar te gaan laptopslingeren, een mini-cyberhike te doen en onze nerdkennis te testen. De zes te raden games hadden we allemaal in één keer goed in een halve minuut ofzo, maar de verschillende geheugenmodules waren iets lastiger dus dat mocht Yuri oplossen wat hij met 4 van de 6 goed nog best goed heeft gedaan! Bij het ophalen van de sticker was de mevrouw gelukkig zo vriendelijk om onze kaart helemaal vol te stickeren waardoor we die avond, als de mobiele scoutshop weer open ging, ons presentje konden ophalen.

Omdat we vanwege de late lunch nog niet echt honger hadden hebben we een tijdje op het veld bij de ontmoetingsring liggen chillen. Wel grappig dat je enorme groepsvorming ziet op de Scout-In. Normaal gesproken mixen scouts altijd best aardig maar je zag echt groepjes van zo’n vijftien man zitten en dan een meter of vijf verderop weer zo’n cirkeltje en dat verspreid over het hele terrein. In contact komen met andere groepen was er dus eigenlijk niet bij en zeker als je maar met zn tweeën bent is dat erg jammer. Nadat de zon begon te verdwijnen nog een broodje hamburger naar binnengewerkt als avond eten en vervolgens een tafeltje en twee stoelen veroverd en gekeken en geluisterd naar twee DJ’s die belabberd slecht konden mixen en iemand die er een beetje omheen zat te dansen. Mooi waren wel de sms-teksten op het grote scherm, vooral toen er drie achter elkaar kwamen over ‘die rare man met microfoon die niks zegt maar alleen staat te dansen op het podium.’

Na de DJ’s kwam Jeroen van den Boom. Ik heb zelden zo’n slecht optreden gezien. Het was niets eens dat hij zo slecht zong ofzo, maar meer dat hij gewoon bijna niks zong… Hij begon met zn twee hits wat allemaal nogwel aardig was, maar aangezien zijn repertoire daarna op was ging hij andere bekende liedjes zingen. Op zich geen probleem, als ze dan ook daadwerkelijk gezongen zouden worden maar helaas. Hij zong af en toe een coupletje mee, en de rest moest het publiek zingen. Ik denk dat hij netto net iets meer dan een kwartier zelf heeft gezongen, en daar leg je dan als organisatie een flink pak geld voor neer (want hij is tenlotte één van de toppers!) Ik denk dat een willekeurig bandje zoals de bandjes die in de tent speelden een veel groter succes zouden zijn geweest. Hopelijk heeft de organisatie dat ook door en maken ze voor de volgende scout-in een betere keuze.

Nadat Jeroen van den Boom zijn kunstje op het podium had gedaan was het daar afgelopen en verplaatste de massa zich naar de feesttenten. De feesttenten waren een drietal grote tenten waarvan 1 techno draaide (tenminste, ik denk dat het techno was, zo goed is mijn muziekstijlherkenkennis niet). In een andere tent werd gewone muziek gedraaid en in de derde tent was een bandje die allerlei bekende liedjes zongen. Alle tenten waren afgeladen met mensen, dus we hebben eerst nog even naar de vuurspuwshow gekeken waar een man in een strak glitterhesje een vlammenwerper nadeed. Daarna was het gelukkig iets rustiger geworden in de tenten, en dan met name in de technotent. Na een bezoek daaraan bleek waarom: de muziek was niet echt dansbaar door een matige beat die steeds veranderde. Door naar de andere tenten dus. De muziektent was nog steeds flink druk, maar de live muziektent was ook wat rustiger geworden, dus daar pastten we bij! Alleen een beetje matige timing doordat net toen wij binnen kwamen de band ging pauzeren :’) Om twaalf uur ging overal de muziek uit. Erg vroeg wel, zeker omdat er allen een aantal beheerderswoningen in de buurt waren. Op Bacu gaat de muziek altijd veel langer door, terwijl daar de omwonenden veel dichter bij wonen! Na nog wat te hebben gedronken bij een tent zijn we redelijk vroeg naar bed gegaan.

Na een erg goede nacht op mijn gloednieuwe matje die heerlijk ligt waren alle buren al redelijk vroeg wakker, maar zoals algemeen bekend ben ik heel goed in me nog een keertje omdraaien. Uiteindelijk hoorde ik dat Yuri van de overburen een kop koffie kreeg en werd het tijd dat ook ik er maar eens uit kwam, aangezien het ondertussen ook alweer tien uur geweest was. Toen ik bij de overburen aanschoof had Yuri zijn tent ook al helemaal opgeruimd en ingepakt, terwijl ik nog helemaal niks gedaan had Nadat de koffie op was en ik alvast snel mijn matje en slaapzak had ingepakt zijn we nog even naar het terrein gegaan om daar nog een rondje te lopen, maar eigenlijk was er nog maar erg weinig te beleven. Er stonden nog een aantal standjes van de vorige dag, maar het meeste was verdwenen of hadden we al gedaan. We hebben nog wel wat cultuur opgesnoven met een bezoekje aan de mobiele scoutshop en de badgeswoptent en gezond ontbeten met een broodje kroket. Ja, het was een erg gezond weekend met friet, hamburgers, broodjes kroket en daarna ook nog loempia’s… Om de massa voor te zijn en een beetje de tijd te doden hebben we de boel (lees: mijn tent) vast ingepakt en alles naar de auto gebracht. Daarna hebben we bij het podium gezeten om een beetje mensen te kijken en te wachten op de afsluiting. De afsluiting zelf was een aanfluiting. Het hippe nieuwe scouting 100-jaar lied werd gedraaid met allemaal mensen die op het podium danste met kinderen op hun schouders. Als iemand mij had gezegd dat ik op de EO jongerendag was dan had ik het geloofd, zo’n sfeertje hing er. Daarna nog de voorzitter van Scouting Nederland die een positief PR praatje probeert te doen die niet aan kwam en dat was het wel weer. Daarna kwamen er nog mensen langs die dingen uitdeelde uit een grote doos, maar dat waren simpele gelukskoekjes met allemaal een zelfde soort pro-scouting boodschap waarvan zelfs het gebaar niet goed over kwam.

De Scout-in 2009 was mijn eerste Scout-in en het is zeker voor herhaling vatbaar, maar niet in deze samenstelling. Voor volgende keer moet ik proberen te regelen dat wel de hele groep mee gaat omdat je dan veel meer kan doen. En natuurlijk een bal meenemen! Verder viel de groepsvorming mij wel heel erg tegen. Vrijwel iedereen komt met zijn hele groep (en in veel gevallen zelfs met de hele stam, waarbij je bij sommige figuren nog twijfelt of ze wel echt 18 zijn…) waardoor over het hele veld verspreid allemaal groepjes in een kringetje zitten en er vrijwel geen interactie is tussen groepen. Er wordt ook eigenlijk niks georganiseerd om dit te bevorderen en dat is gewoon erg jammer omdat juist dit soort evenementen daar zeer geschikt voor zijn. Alleen al een aantal lange rij tafels tegen elkaar neerzetten in plaats van kleine losse tafeltjes zou al veel schelen. We zijn allemaal scouts en wel gewend om met zn drieën op een bank te moeten zitten. Met minder dan vier personen gaan zou ik in iedergeval aan iedereen afraden. En neem je eigen krat bier mee voor als de tap gaat sluiten!

Ja, zo kansloos was het echt :’)

Gerelateerde berichten:

1. Zomerkamp 2009: De Belgische Ardennen
2. Zomerkamp 2009 ~ part 2