Na een matige nachtrust ging vanmorgen om 10.00 uur de wekker weer en was het tijd voor het eerste hoogtepunt van de dag: het ontbijt! Het ontbijt was hetzelfde als de vorige keer, maar ik ontdekte dat ik gisteren de toetjes over het hoofd had gezien . Maar goed, ik ben begonnen met twee mini-ciabatta’s met ei, spek en champignons want dat was gisteren wel goed bevallen, en daarnaast nog een kipworstje om even te proeven of ik er daar meer van moest halen en een klodder appelcompote, want dat is ook lekker. Het worstje viel helaas heel erg tegen en was niet echt heel smakelijk, maar de appelcompote was heerlijk, net als de broodjes. Na nog een extra bakje thee en een glas jus ‘d orange was het tijd voor de tweede ronde bestaande uit een pannekoek met suiker en een aardbeien yoghurtje. Ook deze gang werd erg positief ontvangen en mijn buikje was genoeg gevuld om op pad te kunnen.

Een deel van het ontbijtbuffet

Na veel gedoe bij het uitchecken (kamerpasjes inleveren was alles, binnen een minuut waren we weg) gingen we op pad naar het Natuurhistorisch museum. Dit museum lag in de buurt van het hotel en dus was het maar een klein stukje lopen. Op papier leek dit het interessantste museum want ze zouden dinosaurussen hebben!!11! En dinosaurussen zijn natuurlijk erg tof! Nadat mijn Brusselpas weer tevoorschijn was getoverd konden we het museum betreden, en de plaatjes in de reisgids hadden niet gelogen. Er was één grote zaal geheel gewijd aan dino’s in alle soorten en maten. Veel bijna complete skeletten stonden er, waarvan een achttal planteneters waarvan Roy de naam weet het meest opvielen. Ook hadden ze een T-Rex en een Stegosaurus waarvan ik zelf de naam ook weet. Alleen deze zaal al was erg de moeite waard, vooral ook omdat het niet alleen kijken was, maar ook zelf dingen doen. Zo kon je bijvoorbeeld een soort Electro spelen waarbij je moest aanklikken welke dino’s welke soort voedsel at waarna er een lampje ging branden als het goed was, en mocht je zelf fossielen opgraven en proberen te identificeren aan de hand van voorbeeldplaatjes.

De Iguanodon-familie, Brussels trots

Het museum had echter meer te bieden dan alleen maar dino’s, ook talloze opgezette dieren waren er aanwezig en een parcours vertelde je vanalles over evolutie. Wist je bijvoorbeeld dat er in Londen een speciale metro-mug is ontstaan? Deze is zo doorontwikkeld (op natuurlijke wijze uiteraard) dat hij zich niet meer voort kan planten met een gewone mug. De metro-ingangmug kan zich echter nogwel voortplanten met zowel de metromug als de buitenmug en is een soort tussenschakel. Daarnaast hadden ze ook nog een hele lading info over stenen (niet boeiend), beestjes met pootjes zoals insecten en kreeften, hele grote potvisskeletten (heel groot is een understatement) en een flinke ruimte met opgezette grote zoogdieren zoals een olifant, eland, wolf en gorilla’s. Als je één museum kunt bezoeken in Brussel dan raad ik dus duidelijk dit museum aan.

De bekende T-Rex

Na het museumbezoek was het tijd voor een ingepland natuurbezoekje aan het Jubelpark. Dit vrolijke park had namelijk een triomfboog die in veel boekjes terug kwam en dus nog even bekeken moest worden. Het was een erg grote mooie boog die er stukken mooier uit zag dan de Arc de Triomphe, maar deze triomfboog was dan ook pas net iets meer dan een eeuw oud. Tijd om het bijbehorende legermuseum te bezoeken was er echter niet, want we moesten nog naar de Hallepoort, want daar konden we gisteren niet in.

De triomfboog in het Jubelpark

De Hallepoort is de laatst overgebleven stadspoort van Brussel. Deze poort maakte geen deel uit van de eerste stadsmuur, die route hadden we op dag 1 gelopen, maar van de tweede stadsmuur die een stuk langer was. De Hallepoort was de zuid-ingang van de stad. Echt druk was het niet in het museum, slechts één groep toeristen die een tour kreeg. Wij kwamen voor het uitzicht dus vanaf de kelder gingen we met de lift naar boven om daarna met de trap naar beneden te gaan en de andere verdiepingen te bezoeken. Er was alleen geen tijdelijke tentoonstelling op de derde verdieping en de deur bij de vierde verdieping was dicht, dus we hadden geen flauw idee hoe we bovenin bij de kantelen konden komen. Op de deur hing een briefje ‘deur dicht laten of iets dergelijks en dus gingen we maar naar beneden op zoek naar een tweede trap. De andere verdiepingen gingen over grote gebeurtenissen in Brussel en de beide stadsmuren van de stad. Op zich best interessant. Ondertussen was de rondleidinggroep al beland op de tweede verdieping en dus dachten wij, dan lopen we gewoon achter hen aan naar het dak. Alleen kregen ze toen nog meer uitleg bij bepaalde schilderijen en zagen we toen een suppoost aan wie we het konden vragen. Die verwees ons door naar de deuren met de briefjes erop (er was er een op de 3,5e verdieping en een op de 4e verdieping. De deur bij de 3,5e verdieping ging niet open, maar na even kracht zetten ging de deur op de 4e verdieping uiteindelijk wel open en kwamen we zelfs iemand tegen waardoor bleek dat we nog goed zaten ook! Toen hadden we de smaak te pakken, dus tijdens het rondje buiten langs de kantelen hebben we een zestal deuren open mogen maken. Blijkbaar was er toentertijd een overschot aan deuren. We kwamen ook nog langs de deur bij de 3,5e verdieping, die uiteindelijk ook gewoon open bleek te zijn (of de suppoost had deze heel snel van het slot af gehaald, dat kan natuurlijk ook…). Het uitzicht zelf was wel prima, maar niet geweldig. Brussel heeft helaas weinig kenmerkende gebouwen zoals Parijs wel heeft met de Eifeltoren, Sacre Coeur, Notre Dame en Arc de Triomphe. Alleen het Atomium was herkenbaar en verder vooral veel oudere gebouwen afgewisseld met nieuwere kantoren. Op weg naar beneden kwamen we nog langs de groep toeristen waarvan één van hen doosjes rozijntjes uitdeelde die ik uiteraard ook in ontvangst heb genomen en buiten onderweg naar het paleis van justitie heb opgegeten.

In de Hallepoort

Hoewel de Hallepoort eigenlijk het einde van ons Brussel-avontuur zou zijn, werd in de boekjes ook het gigantische paleis van justitie aangeprezen, en aangezien dat op de route naar het station lag zijn we daar nog even langs gelopen. Een beetje vreemd was wel dat er zoveel hoogteverschil is daarzo dat er gewoon een openbare lift is gemaakt om mensen van het ene deel van de straat naar het andere deel te brengen Het was inderdaad wel een mooi en enorm justitiegebouw, maar we zijn er erg vluchtig langs gelopen.

De internationale trein tussen Brussel en Amsterdam

Vlak voor vijf uur waren we uiteindelijk terug op centraal station en konden we snel een hapje eten om vervolgens om 17.19 in de trein terug te stappen. Met een overstap in Rotterdam was ik uiteindelijk om 20.30 weer thuis. Brussel was erg tof om eens te bezoeken, maar drie dagen is ook wel genoeg en ik hoef er ook niet zonodig meer naar terug. Ik heb het idee dat ik alles wat de stad te bieden heeft wel gezien heb, en dat allemaal in drie dagen wil zeggen dat de stad eigenlijk niet zoveel te bieden heeft. Zeker als je je bedenkt dat de meeste leuke dingen musea waren die ze ook zo in Nederland hadden kunnen bouwen. Maar ik ben erg blij dat ik mee mocht, zo’n gratis weekend is toch altijd leuk, zeker met zo’n super ontbijt erbij!