Na een nachtje slapen in een heerlijk bed was het tijd voor de tweede dag in Brussel. Voor vandaag stond er een hele boel op het programma. Allereerst het ontbijt waar ik erg benieuwd naar was, daarna het stripmuseum en zorgen dat we om 14.30 bij het paleis zouden zijn want daar zou dan de wisseling van de wacht zijn. Daarna door naar Scientastic bij de Beurs en tot slot naar het Atomium om daarna ergens een hapje te gaan eten. De wekker was gezet om 9.30 dus rond half elf zaten we aan het ontbijt. Het ontbijt wordt vaak de belangrijkste maaltijd van de dag genoemd, en zeker bij een luxe hotelontbijt is dat het geval. Hoe meer keuze hoe beter, en wat dat betreft was dit een heel erg goed ontbijt. We kregen eerst thee en jus ‘d orange, en daarna mochten we zelf onze maaltijd gaan samenstellen. Na lang wikken en wegen heb ik gekozen voor twee broodjes, eerst een wit pistoletje met kaas en daarna nog een mini-ciabattabroodje met roerei, champignons en spek. Om het ontbijt af te sluiten nog een echte Belgische wafel met poedersuiker gegeten en wat appelpartjes. Wat het morgen gaat worden weet ik nog niet. Het ei smaakte erg goed, maar ze hadden ook pannekoeken en witte bonen in tomatensaus… moeilijk moeilijk…

Het Stripmuseum

Na het ontbijt was het tijd voor de eerste activiteit van vandaag: het stripmuseum. In de reisgids stond dit als tip en er stond een leuke foto bij, dus enthousiast gingen we op pad. Helaas viel het museum tegen. Het was vooral tekeningen kijken en erg weinig doen of beleven. Ze hadden een paar nagemaakte stripfiguren staan en verder veel tekeningen. Het was welliswaar een museum over het Belgische beeldverhaal, maar desondanks ontbraken er wel een aantal titels. Zo was er relatief veel ruimte gewijd aan kuifje, terwijl Asterix maar een klein hoekje kreeg en Urbanus zelfs helemaal nergens te vinden was. Ook een van Neerlands bekendste striptekenaars, Toon van Driel, was nergens te vinden terwijl er wel enkele andere Nederlandse tekenaars aanwezig waren. Een ander groot gemis was natuurlijk Donald Duck. Een museum over strips is gewoon niet compleet zonder Donald. Ik denk dat het museum daardoor alleen interessant is voor volwassen stripliefhebbers. Voor kinderen biedt het te weinig en voor de gewone mens is er gewoon te weinig wat interessant is. In totaal zijn we nog geen uur binnen geweest. Wel heb ik een hele toffe boks-foto van Roy gemaakt

Nadat we rond 12 uur al klaar waren bij het stripmuseum hadden we wat tijd te doden. Op de back-up lijst stonden nog een aantal musea en één daarvan was het museum van de Belgische Nationale Bank. Hier liepen we praktisch langs en mochten we toch gratis naar binnen, wat we dus deden. Dit museum was wél de moeite waard. Vooral de eerste twee kamers, wat de werkkamers waren van de president van de bank, waren nog helemaal in originele staat en erg tof. Daarnaast hebben ze geprobeert om bepaalde dingen interessant te maken zoals een stuk over de legende van ElDorado en waar bepaalde geldtermen vandaan kwamen. Daarnaast natuurlijk heel veel oude munten waarvan sommige echt heel klein waren en sommig briefgeld juist weer absurd groot. Aan het eind was er nog een stukje over de inflatie in de loop der jaren. Aan het begin van de vorige eeuw had je bijvoorbeeld nog een liter melk voor 0,003 euro, terwijl dat ondanks de massa-productie en mechanisatie ondertussen 0,70 cent is geworden. En olie is in tien jaar tijd in prijs bijna vertienvoudigd, echt absurd.

Het Koninklijk paleis te Brussel

Ook na het muntmuseum liepen we nog voor op schema, en dus besloten we even wat te drinken en een muffin te halen bij de Carrefour om die in het park voor het paleis op te eten. Om vijf voor half drie zijn we vervolgens naar het paleis gelopen in afwachting van de wisseling van de wacht. Alleen waren er nergens wachten te bekennen. En er waren eigenlijk ook opvallend weinig toeristen… Nadat er om vijf over half drie nog niets was gebeurd zijn we maar verder gelopen, er vanuitgaande dat de reisgids uit 2001 blijkbaar te oud was geweest. We zijn via de grote markt doorgelopen naar Metrostation Beurs, alwaar onder de grond Scientastic zit.

Scientastic

Scientastic is een ontdekmuseum voor kinderen, vergelijkbaar met museon alleen dan wat compacter en met veel meer kinderen. Er zijn zo’n tachtig kleine experimentjes die je kunt doen om je hersenen of de natuurkundige wetten op de proef te stellen. Zo is het erg moeilijk om een kleine boomerang op een touw te zetten, terwijl dit met een hele grote wel kan en soms bedriegen je ogen je gewoon. Ook leuk waren de grote schotels waardoor je zonder verbinding op een paar meter afstand gewoon met elkaar kon praten, en met de discolichten hebben we een toffe foto kunnen maken. Het museum is zeker de moeite waard voor kinderen en nieuwsgierige volwassenen.

Atomium

Na Scientastic was het tijd voor het laatste bezoek van vandaag: het Atomium! Het atomium is een overblijfsel van de wereldtentoonstelling in 1958 en bestaat uit een gedraaide kubus met ballen op de hoeken en nog een bal erin. Met de lift ben je in een halve minuut in de bovenste bal, vanwaar je uitzicht hebt over de stad. Het is niet zo hoog als bijvoorbeeld de eifeltoren, en er is eigenlijk ook niet zo heel erg veel boeiends te zien, maar het is best leuk. Als je eenmaal helemaal boven bent geweest kun je weer helemaal terug naar beneden en vervolgens met de (rol)trap naar de andere bollen die je kunt bezoeken. Hier was een nogal matige tentoonstelling over de noordpool die weinig voorstelde en nog een stuk over de wereldtentoonstelling waar het atomium oorspronkelijk voor was gebouwd. Het hele atomium was eigenlijk niet bijster interessant, maar je moet er toch een keer geweest zijn… Het is in iedergeval niet meer voor herhaling vatbaar als je het eenmaal een keer hebt gezien. Eenmaal buiten het atomium hebben we nog een aantal foto’s gemaakt waaronder een superkoei-foto.

De Hallepoort

Via de toeristische route kwamen we uiteindelijk aan bij het metro-station vanaf waar we naar de Hallepoort gingen, want daar zou een gezellig niet al te duur restaurantje zitten. Dit restaurantje zat er ook, maar helaas had de reisgids ons wederom in de steek gelaten. Het eettentje was niet meer op zondag (“Zondags eten families altijd gezamelijk”) maar op zaterdag gesloten. Dus was het verder zoeken naar een restaurant wat we uiteindelijk vonden in de vorm van een Ristorante Pizzaria. Met een omweg via de Brusselse schilderswijk en station Brussel Zuid uiteindelijk toch weer bij het hotel aangekomen om daar de dag weer af te sluiten met een welverdiend bad. Morgen nog een laatste dag met daarop een bezoek aan het natuur historisch museum (dino’s!1!), de Hallepoort (dan is de laatste stadspoort ook echt te bezoeken) en als eventuele extra’s nog Basiliek de Koekelberg en museum Coudeberg met wat opgravingen van de stad. Daarna is het tijd voor de trein richting Nederland om de mini-vakantie mee af te sluiten. Maar eerst gaan bedenken waar ik morgen ochtend mee ga ontbijten…