Er verschijnen erg veel romantische komedies in de bioscoop. Momenteel draaien er al meerdere zoals The Ugly Truth en The Rebound. Ook 500 days of Summer is een soort van romantische komedie, maar tegelijkertijd ook helemaal niet. De film draait om Tom, een jonge man die wenskaarten ontwerpt. Op kantoor ontmoet hij Summer, maar in plaats van dat de film langzaam vertelt hoe ze elkaar hebben ontmoet en het leven verloopt, begint de film gelijk bij het einde. De relatie is over en Tom zit in de put. Vanaf dat moment springt de film continu heen en weer tussen de gelukkige begin-periode en de nogal depressieve eind-periode. Waar ze eerst nog gelukkig en blij hand in hand door de IKEA lopen, grapjes makend over dat de kraan het niet doet, reageert Summer later totaal niet meer op zijn grapjes en is irritatie van haar gezicht te lezen.

Het mooie aan 500 days of Summer is dat het qliché van happy ever after overboord wordt gegooid en gelijk al duidelijk is waar het naartoe leidt. Ondanks dat is de weg daarheen erg de moeite waard met het aantrekken, afstoten en de bijbehorende moodswings die juist door het heen en weer skippen in de tijd mooi tegenstrijdig zijn. Het is niet zo´n film waar je met een gevoel vandaan komt, maar wel een vermakelijke film vanwege het verhaal maar ook vanwege een aantal leuke grappen!

Verhaal:
Verspringen in de tijd:
gevoel: