Sommige films krijgen te weinig aandacht in vergelijking met andere films. Vanavond heb ik twee films bezocht, The boy in the striped pyjamas en Saw V. De grote zaal van Saw V was redelijk vol (zeker gezien de tijd van de film, 22:10), terwijl de kleine zaal waarin The boy in the striped pyjamas vertoond was vrijwel leeg was, terwijl die film op prime time (18:50) draaide. Daarnaast draait Saw V al een tweetal weken, terwijl dit de eerste week voor The boy in the striped pyjamas was. Blijkbaar gaan mensen toch veelal voor simpel vermaak in plaats van een film met inhoud.
De film draait om de 8-jarige Bruno. Bruno’s vader is soldaat in het leger en Bruno woont in Berlijn in een groot huis, totdat zijn vader wordt overgeplaatst naar het platte land en het hele gezin, inclusief Bruno’s moeder en 12-jarige zus, verhuist mee. In dit nieuwe huis heeft Bruno het helemaal niet naar zijn zin. Hij heeft geen vriendjes om mee te spelen, en ontdekken, iets wat hij graag doet, kan ook niet omdat hij bijna nergens mag komen. De film volgt helemaal de gedachtengang van de kleine jongen die geen idee heeft wat zijn vader precies doet. Vanuit zijn slaapkamer ziet hij een boerderij met allemaal rare boeren in pyjama’s, maar zodra hij dat zegt wordt zijn raam dichtgetimmerd. Eén van de rare boeren schilt de aardappels in huis en als Bruno zich een keer verwond verbindt de ‘boer’ de wond. Bruno denkt dat er een dokter naar zou moeten kijken, maar als de boer zegt dat hij vroeger dokter was vind hij dat maar raar. Wie gaat er nou aardappelschiller worden als je dokter was? Na een lange tijd vervelen ontdekt Bruno dat het schuurtje in de achtertuin, waar hij niet mag komen, een raam heeft waar hij doorheen past. Bruno klimt door het raam en kan vervolgens een hele nieuwe wereld ontdekken! In zijn ontdekkingstocht komt hij een groot hek tegen, en achter dat hek zit een ander klein jongetje Shmuel. De twee worden vrienden en Bruno is eigenlijk wel een beetje jaloers op het jongetje in de gestreepte pyjama omdat hij wel met allemaal andere mensen kan spelen.
De film geeft een goed beeld van hoe raar sommige dingen zijn, gezien door de ogen van een 8-jarige en hoe er soms met twee maten gemeten wordt. Een indrukwekkende film die zeker de moeite waard is, maar een gezellige avond uit heb je niet.
Geen gerelateerde berichten
