Na een drama als The boy in the striped pyjamas is een simpele film die je na het kijken alweer vergeet prima, en dus gingen we na een hapje bij de Griek, een potje DDR (welke ik glansrijk won) en een potje airhockey (welke ik wederom won, Maarten had een slechte avond denk ik 
) richting het Spui voor het vijfde deel uit de Saw-reeks. Nou heb ik eigenlijk niet zoveel met die reeks. Ik vond het eerste deel geweldig vanwege het morele dilemma voor de deelnemers, maar daarna verviel de film in een simpele ‘hoe slacht ik zo bloederig mogelijk mensen af’-film en daarin slaagt Hostel toch beter. Maar goed, Pathé Unlimited pas enzo, dus op naar Saw V. Belangrijk voor Saw V is dat je de eerdere delen van Saw gezien hebt, want er zijn veel flashbacks en dingen uit eerdere films die terug komen. Eigenlijk is de film niet een who dunnit, maar een how he dunnit. Dit maakt de film ook gelijk een stuk sterker dan zijn laatste twee voorgangers. De film is eigenlijk een combinatie van twee verhalen. Allereerst het stuk over hoe Jigsaw zijn moorden organiseerde, maar tegelijkertijd zitten er ook vijf mensen in een nieuwe ‘puzzel’ opgesloten. Deze puzzel is eindelijk weer eens van goed niveau. Niet puur het zo ranzig mogelijk doden van mensen, maar meer morele dilemma’s. Saw V is een van de betere films uit de Saw-serie, maar de koek is met deze film nu ook echt wel op.
Geen gerelateerde berichten
