Maar aan de andere kant zie ik ook graag dingen waar ik normaal niet kom en dus ging ik op weg naar een perstoernooi van Red Alert 3, een serie waar ik sowieso nog nooit een game van gespeeld had, want dit toernooi was op het eiland Pampus.
Na een korte zoektocht naar waar we precies moesten zijn (bij het bordje van de veerboot kwam maar niemand, uiteindelijk bleek dat we allang langs de boot gelopen waren. Nadat we de boot gevonden hadden bracht de tocht ons naar het oude forteiland Pampus. Op Pampus werden we opgewacht door generaal Pardon. De locatie was nog niet helemaal klaar en dus liepen we achter hem aan een route door het fortcomplex. Tijdens de wandeltocht rond het complex vroeg hij aan iemand die achter hem liep of diegene de enige vrouw was, blijkt het een man te zijn
Nou was het natuurlijk ook wel een twijfelachtig geval, maar toch… Toen hij in de algemene ruimte iets later mij zag vroeg hij of ik wel een echte vrouw was :’) Ik was overigens wel de enige vrouw, de rest waren natuurlijk allemaal nerds! Echt heel boeiend was het complex eigenlijk niet. Het zag er erg sloeber uit als een soort bunkercomplex. Binnen was zo mogelijk nog minder te zien. Een aantal gangetjes met rare kamertjes die soms wel doorliepen en soms ook weer niet. Geen toffe stenen, maar een soort cementmuren, grijs en kaal. Bij een aantal ruimtes hingen bordjes met wat de ruimte vroeger geweest was, maar als ze alle bordjes op een hoop gegooid hadden en op een nieuwe plek hadden gehangen was er niemand die dat vreemd had gevonden.
We mochten eerst een kwartiertje oefenen in een zes spelers-match. Bij mij hield dat oefenen in dat ik een boel in het rond zat te klikken zonder effect, want blijkbaar gebruikte ik de verkeerde knoppen. Afkijken bij mn buren had weinig zin, want die waren al druk aan het bouwen via knoppen die niet op mijn scherm stonden. Na tien minuten rondkijken heb ik het maar opgegeven en ben ik met de tutorial begonnen. Ik ben halverwege de eerste tutorial gekomen, dus ik kon in iedergeval units selecteren
Daarna begon het echte toernooi, in twee groepen. Lucas was eerst dus kon ik nog even een beetje afkijken. Maar zijn PC weigerde en dus stapte hij over naar een andere PC die ook weigerde. Maar uiteindelijk hadden ze een netwerk en had ik het begin gemist en zag ik dus weer knoppen die ik niet had vorige keer. Gelukkig was er nog een PC vrij en kon ik toch nog even een deel van de tutorial spelen waardoor ik toch units kon bouwen Halverwege de tutorial was echter de tijd om, dus helaas nog geen tijd om een goede strategie te leren, of uberhaupt alle soorten gebouwen te leren kennen. Maar goed, het was mijn beurt om de strijd aan te gaan. Binnen vijf minuten stonden er een hele lading gebouwen en was ik trots op mijn leger, en natuurlijk vooral op mijn vliegtuigen. Helaas had ik het deel over unitsbesturen nog niet gehad ofzo, mijn vliegtuigen vielen in iedergeval niet aan toen ik dat wilde. De vijandelijke vliegtuigen deden dat helaas wel en na een aantal airstrikes was mn moedergebouw dood en was het einde oefening. Jammer maar niet geheel onverwachts Lucas mocht nog wel een ronde verder, maar viel daarna ook af vanwege bootjes die konden lopen op land. Geen idee wat dat nou voor voertuigen waren. Daarna volgden nog een aantal rondes totdat er uiteindelijk een winnaar was. Deze winnaar kreeg een medaille en mocht mee naar huis met generaal Pardon :’) Het gebeuren was wat uitgelopen, dus na het eren van de winnaar konden we een perskit ophalen en richting de boot voor de terugreis. Aangezien iedereen gelijk een perskit ging halen wachtte ik eventjes om daarna in één keer door te kunnen lopen, maar ze hadden te weinig perskits geregeld (of de andere sites waren te asociaal en hadden er één per persoon ipv per site). Uiteindelijk dus naar huis met alleen een Red Alert T shirt en een exemplaar van de game om te reviewen. Erg jammer want de perskits waren wel tof. Het was een ammunitiekofferblikding met daarin het spel, een pers cd en een doosje met een heupflacon en drankglaasjes. Erg sjiek. Lucas zou waarschijnlijk nog even achteraan mailen. Overigens heeft deze perskit nog voor een hoop commotie gezorgd op het station Amsterdam Amstel, waar twee dombo’s hun perskit vergeten waren op het station en iedereen dacht dat het om explosieven ging. Uiteindelijk moest de explosieve opruimingsdienst eraan te pas komen :’)
Even mijn nieuwsbericht copy-pasten:
Gisteren vond op het eiland Pampus nabij Amsterdam een Red Alert 3 perstoernooi plaats ter ere van de release van het spel. Het hele evenement werd begeleid door een legermannetje, maar nadat we weer voet aan vaste wal hadden gezet was het weer ieder voor zich. Wel kregen we een perskit mee van het spel welke verpakt was in een munitiekistje. Een deel van de pers ging met de auto terug naar huis, maar een ander deel ging met de bus en trein op huis aan, waaronder onze collega’s van GamesTM die te maken kregen met de EOD vanwege hun verdachte pakketje:“Eenmaal op het station besloten we om eerst even wat te eten. Onze ammoboxes trokken al wat vreemde blikken en leverden ook nog eens de nodige hilarische reacties op bij het personeel van de eetgelegenheid, waarvan ik de naam hier niet zal noemen. Op dat moment besloot ik de mijne maar in mijn tas te stoppen.Onze collega’s waren intussen al hun eigen weg gegaan. Toen wij ons perron naderden zagen wij al dat de roltrap met linten was afgezet. Toen we eenmaal op het perron kwamen, zagen we dat ook een deel van het perron was afgezet en dat er flink wat agenten op de been waren.
Chrizz was tamelijk trots op zijn nieuwe aanwinst en liep er gewoon mee rond te zwaaien. Toen één van de agenten hem daarmee zag lopen werd hij gelijk terzijde genomen. Aan de andere kant van de roltrap werd hij meteen door vijf agenten ondervraagd. Toen ik vervolgens van één van de andere reizigers hoorde dat er een verdacht pakketje op het perron was aangetroffen wist ik al hoe het zat. Twee van onze collega’s hadden namelijk een trein eerder genomen en hadden kennelijk hun ammobox op het perron laten staan.We deden onze uiterste best om het aan de agenten uit te leggen. Nadat Chrizz, na enige aarzeling van de verzamelde (spoorweg)politie zijn eigen exemplaar opende om te inhoud te tonen, hadden de meeste agenten ook wel door wat er was gebeurd. Nadat de EOD het ‘verdachte object’ veilig had verklaard, kon de politie de ammobox eindelijk openen. Het gezicht van de agent die de box opende was kostelijk, vooral toen hij het Red Alert 3 doosje eruit haalde (wtf?). Red Alert indeed. We lagen naderhand helemaal in een deuk. “
Wel mooi altijd zulk soort dingen :’)
Geen gerelateerde berichten
