We beginnen bij het begin, en dat is de Dead Space-presentatie. Of nouja het echte begin is natuurlijk de weg er naar toe. Om 14.00 uur vertrok ik van huis richting de tram. In het portiek kwam Axel echter enthousiast aangerend dus heb ik die nog maar even thuis gebracht, waardoor ik moest rennen voor de tram terwijl ik me bedacht dat ik mijn fototoestel vergeten was. Beetje jammer weer. Maar de tram haalde ik wel en ik was zelfs een kwartier te vroeg op het station!1!! Na een overstap op Schiphol kwamen we uiteindelijk om 15.28 aan bij de Amsterdam ArenA waar Sabien en Jeroen al stonden te wachten en we met de auto richting biddingshuizen vertrokken. Na een ritje van een ruim uur spotte Roy de eerste achtbaan omdat hij nou eenmaal aan de gunstige kant van de auto zat. Bij de ingang werden we opgevangen door een vrouwtje van Walibi die ons later met een groepje andere mensen naar binnen bracht, ook Sabien en Roy die illegaal mee naar binnen waren gekomen terwijl ze helemaal niet op de lijst stonden en braaf een kaartje hadden gekocht. Binnen in de saloon-achtige zaal naast de kolenmijn-achtbaan mochten we ons nogmaals melden en ook hier konden Roy en Sabien mee naar binnen. Eenmaal binnen kregen we een presentatie over het spel, welke onderbroken werd door Eddy de clown. Een beetje jammer alleen dat hij het EA mannetje aan de foute kant neerstak, waardoor het ‘bloed’ pas zichtbaar was toen hij weer opstond 
Na de presentatie was het tijd voor eten 
alleen ging iedereen gelijk in de rij staan die erg lang was daardoor, dus wij hadden geduld. Een beetje dom bleek later, want daardoor misten we de hotdogs, die vlak voor onze neus op waren. Gelukkig waren we nog wel op tijd voor de frietjes en kaasbroodjes, wat onze honger ook stilde. Daarna konden we onze RIP-passen in onvangst nemen, samen met een afgerukte hand en een memorystick met persinfo. De RIP-passen geven versneld toegang tot de drie haunted houses. Na twee ritjes in de kolenmijn-achtbaan gingen we dan ook op weg naar het eerste haunted house, het circus van Eddy de clown.
Het circus van Eddy de clown was gelijk het tofste haunted house dat echt gemaakt was om te schrikken. Een super donkere circustent waar je met een kleine kneipkat doorheen moest lopen. Er was redelijk weinig te zien, zeker in vergelijking met de andere houses. je liep door het hele circus met allemaal gangetjes en kleedkamers die er niet helemaal fris uitzagen. Het einde was een stuk dat je moest lopen tussen twee donkere luchtkussens die tegen elkaar gedrukt waren. Niet echt heel comfortabel dus, maar wel leuk gedaan! Daarna was het tijd voor de boomstammen, en via de Beetlejuice-show en het straatje vol met griezelberoemdheden (Freddy Krueger, Jason etc) kwamen we bij de houten achtbaan, waarbij het al helemaal donker was. De achtbaan was echt enorm tof in het donker, je zag amper wat om je heen. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de Goliath en de El Condor. Beide zijn overdag al erg leuk, maar in het donker nog een stuk leuker.
In de ruimte waar ze normaal altijd de shows houden was de Roxy nachtclub gebouwd, een nogal vreemde ‘uitgaansgelegenheid’ waar het een en ander mis was gegaan, inclusief veel bloed, kettingen, halve mensen en andere vreemde dingen. Je liep ongeveer van kamer naar kamer, en elke kamer had een andere indeling en meestal ook één of meerdere acteurs erin. Zo was er een heel lelijk smid-achtig figuur die opeens voor je ging staan en je erg eigenaardig aankeek, en mensen die naar je wezen en je wenkten. Dit alles in een erg freaky setting dus echt een gezellige omgeving was het niet, maar wel erg tof! Sabien en Jeroen gingen toen nog even romantisch in het reuzenrad, terwijl Roy en ik naar de superman-achtbaan gingen. We hadden een kwartiertje later afgesproken voor de ingang van het laatste haunted house, een of ander ziekenhuis waar het niet helemaal goed ging. Allemaal opengereten mensen, mensen in dwangbuizen, dat soort dingen kwamen we dus tegen. Ook weer met acteurs variërend van geniaal tot matig, maar wel erg tof. Het blijft toch een vreemde gewaarwording als er iemand met een kettingzaag achter je aan komt.
Daarna ging ik met Sabien nog even de superman achtbaan doen, stond er zo’n krankzinnige dokter een beetje tegen het glas te hijgen en te kwijlen dat tussen de achtbaan en de gang erachter zit. Echt een briljante acteur was dat, net als de levende vogelverschrikker. Maar goed, toen SB en ik aan de beurt waren stond hij er dus nogsteeds, maar toen we de achtbaankarretjes waarin we zaten na de rit het hoekje omreden weer terug naar het in/uitstappunt was het daar nogsteeds donker, en stond hij opeens om het hoekje 
En totaal niet lachen ofzo, maar gewoon met zijn rare neutrale gezicht zwaaien en direct voor zo’n karretje gaan staan met een wat jonger grietje erin die er dus niet zo makkelijk uit kon. Was een mooie avond dus!
Nadat we Roy en ik op de achterbank tevergeefs geprobeert hebben om andere mensen te laten schrikken met de afgerukte hand hebben Jeroen en Sabien me in Nootdorp afgezet want daar had ik nog een Wii-avondje met softbal.
Gerelateerde berichten:
